ЛАТЫН АЛФАВИТИ —

ЛАТЫН АЛФАВИТИ — латын тилинин ал­фавити. Батыш грек жазуусунун негизинде Байыркы Римде (б. з. ч. 7-к.) пайда болгон. Аде­генде оңдон солго ж-а сап аттап солдон оңго карай жазылган. Б. з. ч. 4-к-дан баштап биро­толо солдон оңго карай жазыла баштаган. Бул алфавиттеги тамга аттары көбүнчө этрукстар­дан өздөштүрүлгөн ж-а ойдон чыгарылган. Ты­быштарды туюнтчу белгилердин формасы б. з. ч. 5-к-да иретке келтирилген. Алгачкы Л. а-нде 20 тамга (А, В, С, П, Е, Г, Н, Ү, К, Ь, М, N. О, Р, 0, К, 8, Т, V, X) болгон, б. з. ч. 23-ж. ченде & тамгасы, грек тилинен кирген сөздөрдү жаз­ганда колдонуу үчүн Ү, 2 тамгалары кошулган. 3 (Ү тамгасынан айырмалап), И (V тамгасынан айырмалап) ж-а IV тамгалары Кайра жаралуу

А а	Н Ь	О о	V V
В Ь	I 1	Рр	XV XV
Сс	Л	Оч	Хх
О <1	К к	К г	Үу
Ес	Ь I	8 8	2 г
Е £	М ш	Т1
08	N п	и

доорунда гана колдонулган. Адепки о. кылым доорунан тартып Л. а. көпчүлүк Батыш Европа элдеринин, азыркы учурда Африка, Америка элдеринин бир нече ж-а Азия элдеринин жазуу системасына негиз кылып алынган. Л. а-н 1927- 40-ж. кыргыздар да колдонгон.

Ад.: Дирингер Д. Алфавит/Пер. с англ. М., 1963; Карасаев X. Кыргыз орфографиясынын тарыхынан //Тюркологические исследования. Ф., 1970.