МУЗООКЕ

МУЗООКЕ Жаманкара уулу (1800, Нарын өрөөнү, Ак-Талаа р-ну, Куртка айылы - 1878, ошол эле жер) - комузчу, манасчы, акын. Того­лок Молдонун чоң атасы. Кичинесинен элдик күүлөрдү чертип, «Манас» айткан. Элдиккүйгөн, секетпай ырларын ырдаган. Кийин даңкы чы­гып атагы алыска тарай баштаган. М. эч кимге жалданып ырдабай, жалаң өнөрү менен жан бак­кан момун адам болгондуктан, анын азабын да тарткан. Кочкордо бир ашта ырдап жүрсө, өнөрүнө суктанып, эки чоң манап «мен ырчы кылам» деп, талашып ашка жолтоо болушат. КР УИАнын Кол жазмалар фондусундагы маа­лыматта М-и Чүй жергесине атактуу Бошкой аксакал чакырып, бир айча ырдатып жүрүп, ке­теринде «үч тогуз» (27 жылкы), олжо-бутасы менен бутунан башына чейин бир сыйра кийин­тип жөнөтөт. «Муңцуукүү», «Коңурказ», «Каз­байыр», «Күкүк-Зейнеп», «Үн алыш», «Керме­Тоо», «Сары-Өзөн», «Кызыл-Кыя» деген ар кыл маңыздагы, ар кандай залкар күүлөрү бар. Анын күүлөрүн Ы. Туманов, Ш. Шеркулов, А. Эшмам­бетов ж. б. аткарып, аспаптык музыканы ба­йытууга чоң салым кошкон. М. Арстанбек акын менен айтышка түшүп, ырдан жеңилип, күүдөн жеңип чыккан деген аңыз кеп бар. Т. Сатылга­нов ага «булбул» ырчы деп баа берген.