ЛЕОНОВ: нускалардын айырмасы
vol5_>KadyrM No edit summary |
м (1 версия) |
||
| 1-сап: | 1-сап: | ||
<p><strong data-text-type="type_1_article_title">ЛЕОНОВ </strong> | <p><strong data-text-type="type_1_article_title">ЛЕОНОВ </strong>Евгений Павлович (2. 9. 1926, Москва- 29. 1. 1994, ошол эле жер) - орус актёру, СССР эл арт. (1978). 1947-ж. Москвадагы театр</p><p></p><div class="imageCaption">[[File:ЛЕОНОВ_1.jpg|thumb|Е. Леонов - Доцент. «Ийгилик жентельмендери» («Джентельмены удачи»). 1971.]]</div><p>студиясын бүтүргөн. 1948-68-жылдары Москвадагы К. С. Станиславский <abbr data-short="атн." data-full="атындагы" data-extended="true">атындагы</abbr> драма театрында, Вл. Маяковский <abbr data-short="атн." data-full="атындагы" data-extended="true">атындагы</abbr> театрда 1968-72-ж. иштеген. Л. диапазону кеңири ролдорду аткарып, ишенимдүү образдарды жараткан: Ванюшин (С. А. Найдёнов, «Ванюшиндин балдары»), Санчо Панса (Д. Вессерман <abbr data-short="ж-а" data-full="жана" data-extended="true">жана</abbr> Ж. Дериона, музыкасы М. Линики, «Ламанчтан келген адам») ж. б. 1974-90-ж. Ленин комсомолу <abbr data-short="атн." data-full="атындагы" data-extended="true">атындагы</abbr> театрда иштеген. Ивановдун (А. П. Чехов, «Иванов»), Вожактын (В. В. Вишневский, «Оптимисттик трагедия»), Тевьенин (Г. И. Горин, «Эскерип сыйынуу»; РФтин <abbr data-short="мамл." data-full="мамлекеттик" data-extended="true">мамлекеттик</abbr> сыйл., 1992) образдарын жеткиликтүү, терен ачып берген. Кинодо 1947- 60-жылдардын ортосунда көбүнчө трагикомедияга басым жасаган: реж. Г. Н. Данелиянын «Отузүч», «Афоня», «Күзгү марафон» (РСФСР <abbr data-short="Мамл." data-full="Мамлекеттик" data-extended="true">Мамлекеттик</abbr> сыйл., 1981), «Кин-дза-дза», «Настя» ж. б., Э. А. Рязановдун, В. В. Мельниковдун, М. А. Захаровдун фильмдеринде кейипкерлердин мүнөзүн ар тараптуу ачып, зор чеберчиликте ойногон. Фильмдердеги эң көрүнүктүү ролдору: Приходько («Белорус вокзалы», 1971), Коля («Афоня», 1975), Көз боочу («Жангын, жангын менин жылдызым» 1970), Потапов («Сыйлык», 1975; СССР <abbr data-short="Мамл." data-full="Мамлекеттик" data-extended="true">Мамлекеттик</abbr> сыйл., 1976). «Винни-Пух» анимациялык фильмин үн <abbr data-short="м-н" data-full="менен" data-extended="true">менен</abbr> коштоого катышкан.</p><p>Ад-: <em>Исмаилова Н. X.</em> Е. Леонов. М., 1995; Е. Леонов. М., 1998; Е. Леонов: Дневники, письма, воспоминания. М., 2000..</p> | ||
[[Category:5-том,_50-100_бб]] | [[Category:5-том,_50-100_бб]] | ||
15 октябрь 2026, саат 10:09 учурдагы нуска
ЛЕОНОВ Евгений Павлович (2. 9. 1926, Москва- 29. 1. 1994, ошол эле жер) - орус актёру, СССР эл арт. (1978). 1947-ж. Москвадагы театр
студиясын бүтүргөн. 1948-68-жылдары Москвадагы К. С. Станиславский атындагы драма театрында, Вл. Маяковский атындагы театрда 1968-72-ж. иштеген. Л. диапазону кеңири ролдорду аткарып, ишенимдүү образдарды жараткан: Ванюшин (С. А. Найдёнов, «Ванюшиндин балдары»), Санчо Панса (Д. Вессерман жана Ж. Дериона, музыкасы М. Линики, «Ламанчтан келген адам») ж. б. 1974-90-ж. Ленин комсомолу атындагы театрда иштеген. Ивановдун (А. П. Чехов, «Иванов»), Вожактын (В. В. Вишневский, «Оптимисттик трагедия»), Тевьенин (Г. И. Горин, «Эскерип сыйынуу»; РФтин мамлекеттик сыйл., 1992) образдарын жеткиликтүү, терен ачып берген. Кинодо 1947- 60-жылдардын ортосунда көбүнчө трагикомедияга басым жасаган: реж. Г. Н. Данелиянын «Отузүч», «Афоня», «Күзгү марафон» (РСФСР Мамлекеттик сыйл., 1981), «Кин-дза-дза», «Настя» ж. б., Э. А. Рязановдун, В. В. Мельниковдун, М. А. Захаровдун фильмдеринде кейипкерлердин мүнөзүн ар тараптуу ачып, зор чеберчиликте ойногон. Фильмдердеги эң көрүнүктүү ролдору: Приходько («Белорус вокзалы», 1971), Коля («Афоня», 1975), Көз боочу («Жангын, жангын менин жылдызым» 1970), Потапов («Сыйлык», 1975; СССР Мамлекеттик сыйл., 1976). «Винни-Пух» анимациялык фильмин үн менен коштоого катышкан.
Ад-: Исмаилова Н. X. Е. Леонов. М., 1995; Е. Леонов. М., 1998; Е. Леонов: Дневники, письма, воспоминания. М., 2000..
