«КӨРҮҮ» барагынын кодун көрүү

<b type='title'>КӨРҮҮ</b> – организмдин көрүү органы (көз) аркы&shy;луу объектилер чагылдырган жарык шооланы баамдоо м-н тышкы дүйнөнү кабыл алуусу. К. омурткасыз ж-а омурткалуу жаныбарлардын басымдуу көпчүлүгүнө таандык. Эволюция мез&shy;гилинде жарык дүүлүктүргүчтөрүнө тандалма жооп кайтаруучу атайын жарык сезгич клетка&shy;лар (мис., сөөлжандын жабуучу ткандары) пай&shy;да болгон. К-сү жакшы өөрчүгөн жаныбарлар жарыкты көздүн жардамы м-н сезишет. Бардык омурткалуулардын ж-а көптөгөн омурткасыз жаныбарлардын жуп К. органдары баштын кап&shy;талында же маңдайкы бөлүгүндө орун алган. Баш ж-а көз кыймылсыз абалда турганда, жа&shy;ныбарлар жарыкты кабылдай ала турган мей&shy;киндик анын К. талаасын түзөт. Ал өз иретин&shy;де бир көз м-н К-гө (монокулярдык) же бир убак&shy;та эки көз м-н К-гө (бинокулярдык) туура келүүчү зоналарга бөлүнөт, объекттин моноку&shy;лярдык сүрөттөлүшү жалпы бир К. элесине чо&shy;гулат. Физиол. функция катары К-нүн эң маа&shy;нилүү касиети – өзгөрүлүп турган шартка ың&shy;гайланууга жөндөмдүүлүгү. Көздүн тор челинде ар түрдүү узундуктагы жарык толкундарын сез&shy;гич фоторецепторлордун бир нече тибинин бо&shy;лушу, күндүзү, түнкүсүн, күүгүмдө К. мүмкүнчү&shy;лүгүн камсыз кылып турат. К-нүн курчтугу –
анын сапатынын эң негизги көрсөткүчтөрүнүн бири. К-нү камсыз кылып турган дене курама&shy;ларынын жыйындысы К. системасын түзөт, к. <i type='ref'>Көрүү органы.</i>
[[Категория:4-том, 497-546 бб]]