«ЛИРИКАЛЫК ЧЕГИНҮҮ» барагынын кодун көрүү

<p><strong data-text-type="type_1_article_title">ЛИРИКАЛЫК ЧЕГИНҮҮ - </strong>автордун эпикалык же лирика-эпикалык чыгармаларындагы сүрөттөлүп жаткан предметке карата тике мамилесин <abbr data-short="ж-а" data-full="жана" data-extended="true">жана</abbr> баасын туюнткан сөзү. Л. ч. <em>композиция</em> каражаттарынын бири катары идеалдуу көз карашты тутунган автор-баяндоочунун образын көркөм чыгармага кийирет, окурман <abbr data-short="м-н" data-full="менен" data-extended="true">менен</abbr> автордун ортосундагы эмоциялык мамилени чыйралтат. С. Эралиев «Ак Мөөр» поэмасында Мөөр <abbr data-short="м-н" data-full="менен" data-extended="true">менен</abbr> Болоттун таза сүйүүсү <abbr data-short="ж-дө" data-full="жөнүндө" data-extended="true">жөнүндө</abbr>гү ойду терендетүү максатында төмөндөгүдөй чегинүү жасаган: Сүйүү, сүйүү! Укса канбас сыры бар, Ойду ойлонтуп </p><p>кумарланткан ыры бар. Чылгый таза ынактыктан жаралган, Жалыны бар чалпоо сезим жылынар. Сүйүү деген токсон кырлуу эмеспи, Кыйын чыгар, билиш анын кырын ар! Кээде ызалап, кээде шаттык күчөткөн, Бул да сенин демиң беле, сулуу жар?..</p>

[[Category:5-том,_50-100_бб]]