«КАРАМЗИН» барагынын кодун көрүү

<b type='title'>КАРАМЗИ&#769;Н</b> Николай Михайлович [1(12). 12. 1766, Россия, Казан губерниясы, Бузулук р-ну,
Михайловка кыш. – 22. 5 (3. 6.). 1826, Петер&shy;бург] – орус жазуучусу, публицист ж-а тарых&shy;чы. Москвадагы Шаден менчик пансионунан 1783-ж. чейин билим алган. Москва ун-тинен лекция уккан. К-дин чыг-лыгы котормодон баш&shy;талган. 1789-ж. Батыш Европаны аралап, бел&shy;гилүү жазуучу, ойчул-агартуучулар м-н тааныш&shy;кан.

[[File:КАРАМЗИН28.png | thumb | none]]
Ал Россияда «Московский журнал» (1791–
92), «Вестник Европы» (1802–03) журналдарын чы&shy;гарган. «Ев гени й ме нен Юлия» (1789), «Орус сая&shy;к ат чыс ынын к ат т ары»,
«Байкуш Лиза», «Наталья –
бояр кызы» ж. б. повестте&shy;ри аркылуу орус ад-тында сентиментализм багытын негиздеген. Анын туңгуч прозасы В. А. Жуковский,
К. Н. Батюшков, А. С. Пушкиндин чыг-лыгы&shy;нын өркүндөшүнө чоң таасир берген. 1790-жыл&shy;дардын орто ченинде тарых маселелерине кы&shy;зыгып, калган өмүрүн ага арнаган. 1803–26-ж.
«Россия мамлекетинин тарыхы» аттуу 12 том&shy;дук эмгегин жазган. Бул эмгек – орус элинин
тарыхындагы чоң окуя болгон. К. тарыхка кыраакы караган, б. а. адамзат тарыхы, бул –
бүткүл дүйнөлүк прогресс тарыхы, анын неги&shy;зин акыл-эс м-н адашуунун, билим м-н билим&shy;сиздиктин күрөшү түзөт деген. К-дин түшүнүгү б-ча тарыхта чечүүчү роль улуу адамдарга таан&shy;дык. К-дин тарыхка көз карашы учурунда мам&shy;лекет тарабынан колдоого алынып, расмий жол&shy;жобо деп таанылган. Славянофилдер К-ди ру&shy;ханий атабыз деп эсептешкен. А. И. Герцен К.
«биздин адабиятты гумандуу кылды» деген.


Ад.: Н. М. Карамзин. М., 1992; <i>Сапченко Л. А.</i> Н. М. Карамзин: Судьба наследия (век XIX). Улья&shy;новск, 2003.
[[Категория:4-том, 101-153 бб]]