«ИНТУИЦИЯ» барагынын кодун көрүү

<b type='title'>ИНТУИ&#769;ЦИЯ</b> (лат. intuitus – көз караш, көрүү, тигиле кароо) – көрө билүү, көз салуу, байкоо жүргүзүү, о. эле шыктануучулук, көңүл эргүү сыяктуу рухий көрө билүүчүлүк, тажрыйбага негизделбеген ой жүгүртүү аркылуу түшүнүү; көзү ачылуу, олуялык кылуу, аян берүү. Ил. ад-тта И. деп акыйкатка алдын ала логикалык ой жүгүртпөй же далилдеп олтурбай эле тикеден тике жетүү мүмкүнчүлүгү же жөндөмү. 20-к-га
чейинки философияда И. таануунун өзгөчө фор&shy;масы катары каралып келген. Азыркы батыш философиясында ж-а психологиясында И. тур&shy;муштагы практика ж-а логика м-н сыйышпа-


ганын билүү мистикалык жөндөмдүүлүк ката&shy;ры каралат. Марксисттик философиянын чегин&shy;де И. таануунун белгилүү бир элементи катары каралат. Ил. таануунун процесстери, о. эле дүй&shy;нөнү өздөштүрүүнүн ар түрдүү формалары дайыма эле логиканын ж-а фактылардын негизинде далилденбейт. Көп учурда адам татаал кырдаал&shy;ды ойлоо аркылуу деле билет. Мис., согуш учу&shy;рундагы салгылаштарды, оорулуунун диагнозун, кылмышкердин күнөөлүү же күнөөсүз экенди&shy;гин логиканын татаал формаларын пайдалан&shy;бастан эле, дароо аныктоого болот. Ошондук&shy;тан логика м-н илимдин күчү жетпеген татаал ж-а белгисиз нерселерди билүүдө И-нын ролу зор. И-ны акылга сыйбаган же акылдан ашып түшкөн нерсе деп эсептөөгө болбойт.
[[Категория:3-том, 544-607 бб]]