«ИБРАГИМОВ Галимжан» барагынын кодун көрүү

<b type='title'>ИБРАГИМОВ</b> Галимжан Гирфанович [28.3.(19. 4). 1887, Уфа уезди, Стерлитамак губерниясы,
Султанмурат кыш. – 21. 1. 1938, Казан] – татар жазуучусу, татар ад-тына негиз салгандардын бири, Соц. Эмг. Баатыры (1928). Оренбург мед&shy;ресесинде (1898–1905), Уфадагы «Галия» медре&shy;сесинде (1906–09) окуган. Чыг-лыгы 1907-жыл&shy;дан башталган. Анын 1910–12-ж. жазылган чы&shy;гармаларына субъективдүү романтизм мүнөздүү («Деңизде», 1911; «Сүйүү – бакыт», 1912). «Та&shy;тар аялдарынын тагдыры» (1911), «Жаш жүрөк&shy;төр» (1912), «Табийгат перзенти» (1914) аттуу
чыгармалары аркылуу таанылган. И-дун чыгар&shy;малары О. Азия элдеринин ад-тында реалист&shy;тик прозанын пайда болушуна ж-а өөрчүшүнө
чоң таасир тийгизген. И. «Жаңы адамдар» пье&shy;сасынын, «Кызыл гүл» (1922) повестинин, «Биз&shy;дин күндөр (1920), «Талаа кызы» (1924), «Терең тамырлар» (1928) романдарынын автору. «Ада&shy;бият теориясы» (1916), «Татар орфографиясы&shy;нын принциптери» (1924), «Эне тилин окутуу&shy;нун методикасы» (1938) аттуу ил. ж-а «Татар студенттеринин козголоңу тарыхынан» (1922) деген тарыхый эмгектери бар. Анын прозалык
чыгармалары дүйнөнүн көп тилине, а. и. кыр&shy;гыз тилине да которулган. Туулган айылында
үй-музейи ачылган.
[[Категория:3-том, 449-543 бб]]