«ЖАЛПЫ ЭЛДИК ТИЛ» барагынын кодун көрүү

<b type='title'>ЖАЛПЫ ЭЛДИК ТИЛ</b> – бир тилде сүйлөгөн элдин өкүлдөрүнө бирдей даражада түшүнүктүү ж-а мүнөздүү тил. Ж. э. т. – ошол элдин күндөлүк турмушунда колдонулуп, пайдаланылуу чөйрөсү ж-а стили жагынан чектелбеген, жалпыга тү&shy;шүнүктүү тилдик факты. Анын негизин тектеш диалект, айтымдар түзөт. Өз ара жакын диа&shy;лектилердин бирөө Ж. э. т. абалына чейин
өнүгүп, экинчиси диалект б-ча жашай берет. Ай&shy;рым учурда тигил же бул уруу башка уруулар м-н байланышпай, өз алдынча өнүгө берип, элге айланып, анын тили ошол элдин Ж. э. т-ин түзүп калат. Башында Ж. э. т-де сүйлөгөн эл аймагы жагынан ар түрдүү мамлекеттин курамына ки&shy;рип калып, узак убакытка өз ара байланышы
үзүлүп калса, анда алардын ар биринде өз алдын&shy;ча өзгөчөлүктөргө ээ болгон Ж. э. т. пайда бо&shy;лот. Буга бурят, халка-моңгол тилдери мисал. Тилдин өнүгүшүнө, байышына ж-а жазуусунун такталышына, Ж. э. т-дин адабий нормалары&shy;нын калыптанышына мамл. түзүлүш өбөлгө тү&shy;зөт. Ж. э. т-дин толук такталган, калыптанган, жазууга эгедер формасы – улуттук <i>адабий тил.
<br>С. Мусаев.</i> [[Категория:3-том, 215-326 бб]]