ИНТЕГРАЛ
ИНТЕГРА́Л (лат. integer – бүтүн) – матем. анализдин ж-а математиканын негизги түшүнүктөрүнүн бири. Ал туундусу б-ча функциянын
өзүн табуу ж-а f(x) функциясынын а≤х≤b кесиндисиндеги графиги м-н абсцисса огунун ортосундагы аянтты эсептөө маселелерине байланыштуу келип чыккан. Бул эки маселеге ылайык аныкталбаган И. ж-а аныкталган И. болуп айырмаланат. Өз ара байланышкан И-дардын бул эки түрү ж-а башка түрдөгү И-ды чыгарууну изилдөө интеграл эсептөөлөрү маселесин түзөт. «И.» терминин биринчи жолу швейцариялык математик Я. Бернулли колдонгон (1690).
Үзгүлтүксүз функциядан алынган И-ды интегралдык сумманын предели катары аныктоо О. Кошиге (1823) таандык, к. Коши интегралы.