ИНТЕГРАЛ

ИНТЕГРА́Л (лат. integer – бүтүн) – математикалык ана­лиздин ж-а математиканын негизги түшүнүк­төрүнүн бири. Ал туундусу боюнча функциянын өзүн табуу ж-а f(x) функциясынын а≤х≤b ке­синдисиндеги графиги м-н абсцисса огунун ор­тосундагы аянтты эсептөө маселелерине байла­ныштуу келип чыккан. Бул эки маселеге ыла­йык аныкталбаган интеграл ж-а аныкталган интеграл бо­луп айырмаланат. Өз ара байланышкан интегралдар­дын бул эки түрү ж-а башка түрдөгү интегралды чыга­рууну изилдөө интеграл эсептөөлөрү маселесин түзөт. «Интеграл» терминин биринчи жолу швейцария­лык математик Я. Бернулли колдонгон (1690). Үзгүлтүксүз функциядан алынган интегралды интег­ралдык сумманын предели катары аныктоо О. Кошиге (1823) таандык, к. Коши интегралы.