КЫРГЫЗ ЭЛДИК МУЗЫКАЛЫК АСПАПТАРЫ: нускалардын айырмасы

Кыргыз Энциклопедия жана Терминология Борбору дан
Навигацияга өтүү Издөөгө өтүү
vol4>KadyrM
No edit summary
No edit summary
 
1 сап: 1 сап:
<b type='title'>КЫРГЫЗ ЭЛДИК МУЗЫКАЛЫК АСПАПТАРЫ</b> .
<b type='title'>КЫРГЫЗ ЭЛДИК МУЗЫКАЛЫК АСПАПТАРЫ</b> . Муундан-муунга мурас болуп келе жаткан түрдүү музыкалык аспаптарда кыргыз элинин жашоо-турму&shy;шун, кубанычын, кайгы-капасын, махабатын, эрдиктерин жана башкаларды күүгө салуу, ырга кошуу менен өздөрүнүн кулк-мүнөздөрүнө айкалышкан улут&shy;тук ладдарын, ритмдерин, обондорун, күүлөрүн иштеп чыгышкан. Кыргыз элдик музыкалык аспаптарынын ар биринин өзүнө таандык үнү, аткаруу ыкмалары, кайта&shy;лангыс өзгөчөлүктөрү бар. Алар жөнүндө маалы&shy;маттар оозеки элдик ырларда, уламыштарда жана дастандарда айтылат, биздин заманга чейинки III–VIII кылымдардагы жана XI–XII кылымдардагы орус жана чет элдик саякатчы&shy;лар менен илимпоздордун эмгектеринен да кездеш&shy;тирүүгө болот. Алгачкы аспаптар жыгачтан, түрдүү өсүмдүктөрдөн, малдын териси менен сөө&shy;гүнөн, мүйүзү менен кылынан жасалган. Музыкалык ас&shy;паптарга чыгарылган обондор жар чакырууда, жоокерлерди чогултууда, жоого аттанууда, улуу жеңиштерди даңктоодо, кабарлоодо, белги берүүдө, аңды үркүткөндө, куш салууда жана башкаларда пайдаланылган.Кыргыз элдик музыкалык аспаптары үйлөмө [чоор түрлөрү: чопо чоор, ышкырык чоор, чогойно чоор, бал&shy;тыркан чоор, сыбызгы, сурнай, керней, жалбы&shy;рак, чыңырткы, зуулдак, барылдак, ышкырык, чымылдак]; какма (темир ооз комуз, жыгач ооз
Муундан-муунга мурас болуп келе жаткан түрдүү муз. аспаптарда кыргыз элинин жашоо-турму&shy;шун, кубанычын, кайгы-капасын, махабатын, эрдиктерин ж. б. күүгө салуу, ырга кошуу м-н
комуз), дирилдек, асатаяк, шалдырак, коңгуроо, жылаажын, жекесан; кылдуу чертме (ко&shy;муз); тартма (кыл кыяк); урма (добулбас, до&shy;булбаш, доол) болуп бөлүнөт.
өздөрүнүн кулк-мүнөздөрүнө айкалышкан улут&shy;тук ладдарын, ритмдерин, обондорун, күүлөрүн иштеп чыгышкан. К. э. м. а-нын ар биринин
өзүнө таандык үнү, аткаруу ыкмалары, кайта&shy;лангыс өзгөчөлүктөрү бар. Алар ж-дө маалы&shy;маттар оозеки элдик ырларда, уламыштарда
ж-а дастандарда айтылат, б. з. ч. 3–8-к-дагы
ж-а 11–12-к-дагы орус ж-а чет элдик саякатчы&shy;лар м-н илимпоздордун эмгектеринен да кездеш&shy;тирүүгө болот. Алгачкы аспаптар жыгачтан, түрдүү өсүмдүктөрдөн, малдын териси м-н сөө&shy;гүнөн, мүйүзү м-н кылынан жасалган. Муз. ас&shy;паптарга чыгарылган обондор жар чакырууда, жоокерлерди чогултууда, жоого аттанууда, улуу жеңиштерди даңктоодо, кабарлоодо, белги берүүдө, аңды үркүткөндө, куш салууда ж. б. пайдаланылган. К. э. м. а. үйлөмө [чоор түрлөрү:
чопо чоор, ышкырык чоор, чогойно чоор, бал&shy;тыркан чоор, сыбызгы, сурнай, керней, жалбы&shy;рак, чыңырткы, зуулдак, барылдак, ышкырык,
чымылдак]; какма (темир ооз комуз, жыгач ооз
комуз), дирилдек, асатаяк, шалдырак, коңгу-


[[File:КЫРГЫЗ ЭЛДИК МУЗЫКАЛЫК АСПАПТАРЫ46.png | thumb | 1. Комуз. 2. Кыяк. 3. Темир комуз. 4. Жыгач комуз. 5. Тай туяк. 6. Добулбас. 7. Шалдырак. 8. Чопо
[[File:КЫРГЫЗ ЭЛДИК МУЗЫКАЛЫК АСПАПТАРЫ46.png | thumb | 1. Комуз. 2. Кыяк. 3. Темир комуз. 4. Жыгач комуз. 5. Тай туяк. 6. Добулбас. 7. Шалдырак. 8. Чопо-чоорлор. 9. Чоорлор. 10. Сурнай. 11. Керней.]]
чоорлор. 9. Чоорлор. 10. Сурнай. 11. Керней.]]
Кыргыз элдик музыкалык аспаптарын өр&shy;күндөтүү 1930-жылдан башталган. Комуздун алгачкы жаңы түрлөрү (комуз-прима, комуз-се&shy;кунда, комуз-альт, комуз-тенор, комуз-бас) Москвадагы Сокольники музыкалык фабрикасында ус&shy;талар В. Лазарев, А. Токмаков, П. Шошин жана П. Гренев биргелешип иштөөсү менен өркүндө&shy;түлгөн (1935). Кыл кыяктын жаңы түрлөрүн П. Шошин (1938–1940), Ташкент илимий-изилдөө институтунун профессору А. Петросянц менен С. Дидеренко (1952–1953) модернизациялашкан. Акыркы 15 жылда Кыр&shy;гыз эл аспаптар оркестринде, «Камбаркан» эт&shy;нографиялык-фольклордук, «Ордо сахна» ансамблде&shy;ринде улуттук музыкалык аспаптар кеңири пайдала&shy;нылат.                                                                               <i>Б. Алагушов.</i>
<br type=PH info="«КЫРГЫЗ ЭНЦИКЛОПЕДИЯСЫ» БАШКЫ РЕДАКЦИЯСЫ 783"/>
 
роо, жылаажын, жекесан; кылдуу чертме (ко&shy;муз); тартма (кыл кыяк); урма (добулбас, до&shy;булбаш, доол) болуп бөлүнөт. К. э. м. а-н өр&shy;күндөтүү 1930-жылдан башталган. Комуздун алгачкы жаңы түрлөрү (комуз-прима, комуз-се&shy;кунда, комуз-альт, комуз-тенор, комуз-бас) Москвадагы Сокольники муз. фабрикасында ус&shy;талар В. Лазарев, А. Токмаков, П. Шошин ж-а П. Гренев биргелешип иштөөсү м-н өркүндө&shy;түлгөн (1935). Кыл кыяктын жаңы түрлөрүн
П. Шошин (1938–40), Ташкент ил.-из. ин-тунун
проф. А. Петросянц м-н С. Дидеренко (1952–53)
модернизациялашкан. Акыркы 15 жылда Кыр&shy;гыз эл аспаптар оркестринде, «Камбаркан» эт&shy;ногр.-фольклордук, «Ордо сахна» ансамблде&shy;ринде улуттук муз. аспаптар кеңири пайдала&shy;нылат. <i>Б. Алагушов.</i>




Ад.: <i>С. Субаналиев.</i> Киргизские музыкальные ин&shy;струменты. Ионофоны, мебранафоны и аэрофоны. Ф., 1985; <i>Б. Алагушов.</i> Кыргыз музыкасы. Энциклопе&shy;дия. Б., 2007.
Ад.: <i>С. Субаналиев.</i> Киргизские музыкальные ин&shy;струменты. Ионофоны, мебранафоны и аэрофоны. Ф., 1985; <i>Б. Алагушов.</i> Кыргыз музыкасы. Энциклопе&shy;дия. Б., 2007.
[[Категория:4-том, 737-822 бб]]
[[Категория:4-том, 737-822 бб]]

12:24, 16 Январь (Үчтүн айы) 2026 -га соңку нускасы

КЫРГЫЗ ЭЛДИК МУЗЫКАЛЫК АСПАПТАРЫ . Муундан-муунга мурас болуп келе жаткан түрдүү музыкалык аспаптарда кыргыз элинин жашоо-турму­шун, кубанычын, кайгы-капасын, махабатын, эрдиктерин жана башкаларды күүгө салуу, ырга кошуу менен өздөрүнүн кулк-мүнөздөрүнө айкалышкан улут­тук ладдарын, ритмдерин, обондорун, күүлөрүн иштеп чыгышкан. Кыргыз элдик музыкалык аспаптарынын ар биринин өзүнө таандык үнү, аткаруу ыкмалары, кайта­лангыс өзгөчөлүктөрү бар. Алар жөнүндө маалы­маттар оозеки элдик ырларда, уламыштарда жана дастандарда айтылат, биздин заманга чейинки III–VIII кылымдардагы жана XI–XII кылымдардагы орус жана чет элдик саякатчы­лар менен илимпоздордун эмгектеринен да кездеш­тирүүгө болот. Алгачкы аспаптар жыгачтан, түрдүү өсүмдүктөрдөн, малдын териси менен сөө­гүнөн, мүйүзү менен кылынан жасалган. Музыкалык ас­паптарга чыгарылган обондор жар чакырууда, жоокерлерди чогултууда, жоого аттанууда, улуу жеңиштерди даңктоодо, кабарлоодо, белги берүүдө, аңды үркүткөндө, куш салууда жана башкаларда пайдаланылган.Кыргыз элдик музыкалык аспаптары үйлөмө [чоор түрлөрү: чопо чоор, ышкырык чоор, чогойно чоор, бал­тыркан чоор, сыбызгы, сурнай, керней, жалбы­рак, чыңырткы, зуулдак, барылдак, ышкырык, чымылдак]; какма (темир ооз комуз, жыгач ооз комуз), дирилдек, асатаяк, шалдырак, коңгуроо, жылаажын, жекесан; кылдуу чертме (ко­муз); тартма (кыл кыяк); урма (добулбас, до­булбаш, доол) болуп бөлүнөт.

1. Комуз. 2. Кыяк. 3. Темир комуз. 4. Жыгач комуз. 5. Тай туяк. 6. Добулбас. 7. Шалдырак. 8. Чопо-чоорлор. 9. Чоорлор. 10. Сурнай. 11. Керней.

Кыргыз элдик музыкалык аспаптарын өр­күндөтүү 1930-жылдан башталган. Комуздун алгачкы жаңы түрлөрү (комуз-прима, комуз-се­кунда, комуз-альт, комуз-тенор, комуз-бас) Москвадагы Сокольники музыкалык фабрикасында ус­талар В. Лазарев, А. Токмаков, П. Шошин жана П. Гренев биргелешип иштөөсү менен өркүндө­түлгөн (1935). Кыл кыяктын жаңы түрлөрүн П. Шошин (1938–1940), Ташкент илимий-изилдөө институтунун профессору А. Петросянц менен С. Дидеренко (1952–1953) модернизациялашкан. Акыркы 15 жылда Кыр­гыз эл аспаптар оркестринде, «Камбаркан» эт­нографиялык-фольклордук, «Ордо сахна» ансамблде­ринде улуттук музыкалык аспаптар кеңири пайдала­нылат. Б. Алагушов.


Ад.: С. Субаналиев. Киргизские музыкальные ин­струменты. Ионофоны, мебранафоны и аэрофоны. Ф., 1985; Б. Алагушов. Кыргыз музыкасы. Энциклопе­дия. Б., 2007.