КАЛЛАУР: нускалардын айырмасы
м (1 версия) |
No edit summary |
||
| 1 сап: | 1 сап: | ||
<b type='title'>КАЛЛА́УР</b> Василий Андреевич (1838 – 1918 же 1919) – чыгыш таануучу. Археологияны сүйүү­чүлөрдүн түркстандык ийриминин (ТКЛА) ак­тивдүү мүчөсү, | <b type='title'>КАЛЛА́УР</b> '''Василий Андреевич''' (1838 – 1918 же 1919) – чыгыш таануучу. Археологияны сүйүү­чүлөрдүн түркстандык ийриминин (ТКЛА) ак­тивдүү мүчөсү, археологиялык, этнографиялык материалдарды, кол жазмаларды, документтерди, ошондой эле тары­хый топография ж-а топонимика боюнча маалы­маттарды жыйноочу. Кыргызстандын Талас өрөөнүн- | ||
[[File:КАЛЛАУР6.png | thumb | Каллаур тапкан 2-Та­лас эстелиги. Кыргыз | [[File:КАЛЛАУР6.png | thumb | Каллаур тапкан 2-Та­лас эстелиги. Кыргыз мамлекеттик тарых музейи.]] | ||
дөгү Айыртам-Ой (азыркы Кырк-Казык айылы турган аймак) деген жерден байыркы түрктөрдүн руникалык жазуусу чегилген 5 эстелик ташты | дөгү Айыртам-Ой (азыркы Кырк-Казык айылы турган аймак) деген жерден байыркы түрктөрдүн руникалык жазуусу чегилген 5 эстелик ташты (1896–1898) биринчи ачкан адам катары түрко­логиянын тарыхына кирген. Бул эстеликтерди В. В. Радлов, П. М. Мелиоранский, С. Е. Малов, Х. Н. Оркун ж. б. окуп, жарыялаган. Каллаур ошол кезде падышалык администрациянын Орто Азия­дагы өкүлү – Олуя-Ата уездинин (1876), кийин Перовский уездинин (азыркы Кызыл-Ордо облусу, Казакстан Республикасы) начальниги болгон. Полковник чинин алган. 1908–09-жылдарда Түркстан крайындагы кызматын калтырып, Киевге көчүп кеткен. | ||
( | |||
Перовский уездинин (азыркы Кызыл-Ордо | |||
чинин алган. 1908–09- | |||
кызматын калтырып, Киевге көчүп кеткен. | |||
Эмг.: Археологическая поездка по Аулиеатинскому уезду// ПТКЛА, год 2, 1897; Камень с древнетюрк­ской надписью из Аулиеатинского уезда // ЗВОРАО, II, 1899; Новая археологическая находка в Аулие­атинском уезде//Туркестанкие ведомости, 1898, № 48, 52. | |||
Ад.: <i>Малов С. Е.</i> Таласские эпиграфические памят­ники // Материалы Узкомстариса, Вып. 6–7. М.; Л., | Ад.: <i>Малов С. Е.</i> Таласские эпиграфические памят­ники // Материалы Узкомстариса, Вып. 6–7. М.; Л., 1936; <i>Мелиоранский П. М.</i> По поводу новой археоло­гической находки в Аулиеатинском уезде // ЗВОРАО, II, 1899; <i>Джумагулов Ч.</i> Эпиграфика Киргизии. Вып. 3. Ф., 1987. | ||
1936; <i>Мелиоранский П. М.</i> По поводу новой археоло­гической находки в Аулиеатинском уезде // ЗВОРАО, II, 1899; <i>Джумагулов Ч.</i> Эпиграфика Киргизии. Вып. | |||
3. Ф., 1987. | |||
<p align='right'><i type='author'>Ч. Жумагулов.</i></p> | <p align='right'><i type='author'>Ч. Жумагулов.</i></p> | ||
[[Категория:4-том, 1-50 бб]] | [[Категория:4-том, 1-50 бб]] | ||
09:25, 13 Октябрь (Тогуздун айы) 2025 -га соңку нускасы
КАЛЛА́УР Василий Андреевич (1838 – 1918 же 1919) – чыгыш таануучу. Археологияны сүйүүчүлөрдүн түркстандык ийриминин (ТКЛА) активдүү мүчөсү, археологиялык, этнографиялык материалдарды, кол жазмаларды, документтерди, ошондой эле тарыхый топография ж-а топонимика боюнча маалыматтарды жыйноочу. Кыргызстандын Талас өрөөнүн-
дөгү Айыртам-Ой (азыркы Кырк-Казык айылы турган аймак) деген жерден байыркы түрктөрдүн руникалык жазуусу чегилген 5 эстелик ташты (1896–1898) биринчи ачкан адам катары түркологиянын тарыхына кирген. Бул эстеликтерди В. В. Радлов, П. М. Мелиоранский, С. Е. Малов, Х. Н. Оркун ж. б. окуп, жарыялаган. Каллаур ошол кезде падышалык администрациянын Орто Азиядагы өкүлү – Олуя-Ата уездинин (1876), кийин Перовский уездинин (азыркы Кызыл-Ордо облусу, Казакстан Республикасы) начальниги болгон. Полковник чинин алган. 1908–09-жылдарда Түркстан крайындагы кызматын калтырып, Киевге көчүп кеткен.
Эмг.: Археологическая поездка по Аулиеатинскому уезду// ПТКЛА, год 2, 1897; Камень с древнетюркской надписью из Аулиеатинского уезда // ЗВОРАО, II, 1899; Новая археологическая находка в Аулиеатинском уезде//Туркестанкие ведомости, 1898, № 48, 52.
Ад.: Малов С. Е. Таласские эпиграфические памятники // Материалы Узкомстариса, Вып. 6–7. М.; Л., 1936; Мелиоранский П. М. По поводу новой археологической находки в Аулиеатинском уезде // ЗВОРАО, II, 1899; Джумагулов Ч. Эпиграфика Киргизии. Вып. 3. Ф., 1987.
Ч. Жумагулов.