КӨК-ОЙРОК ӨРӨӨНҮ

Кыргыз Энциклопедия жана Терминология Борбору дан
Навигацияга өтүү Издөөгө өтүү

КӨК-ОЙРОК ӨРӨӨНҮ – Түн. Теңир-Тоодогу би­йик тоо өрөөнү. Чоң Кемин өрөөнүнүн жогорку бөлүгү. Иле Ала-Тоосу м-н Күнгөй Ала-Тоонун аралыгында жайгашкан. Кемин районунда. Чоң Кеминдин оң куймасы – Кашка-Суудан Ке­мин-Челек тоо тоомуна чейин 80 кмдей. Туура­сы 500 мден (таманы) 1 кмге чейин. Деңиз деңг. бийикт. 1550 мден 4771 мге чейин (Чок-Тал, Күнгөй Ала-Тоосу). Мегасинклиналь тибиндеги өрөөн; неотектон. мезгилдин Күнгөй Ала-Тоо м-н Иле Ала-Тоосу Түн. ж-а Түш. Кемин жа­ракалары м-н төмөн түшкөн ойдуң. Морфол. түзүлүшү б-ча К.-О. ө-н экиге бөлүүгө болот: жо-

Көк-Ойроктун ортонку бөлүгү.

горку бөлүгү Жинди-Суудан (Чоң Кеминдин оң куймасы) Кемин-Челек тоо тоомуна чейин 35 кмге созулат; жазылыгы 200–300 мден (Жин­ди-Суунун чатына жакын) 1 кмге чейин (Орто- Кой-Суу ж-а Чолпон-Ата сууларынын аймагын­да). Таманы ичке тилкелүү жогорку төртүнчүлүк доордун түздүктөрүнө, капталдары тик, тепши сымал өрөөндөн (Чет-Кой-Суу, Чолпон-Ата, Туюк-Алматы, Көл-Алматы, Ашуулуу-Алматы ж. б.) турат. Өрөөндү муз каптоо доорунда уз. 45 кмден ашкан мөңгү ээлеген. Азыр байыркы мөңгүнүн издери (тепши сымал өрөөндөр, төр, морена ж. б.) көп кездешет. Чолпон-Атанын төрүндө тепши сымал өрөөн даана байкалат.
Төмөнкү бөлүгү – Кашка-Суудан Жинди-Сууга чейин созулган тоо-капчыгайлуу өрөөн. Уз. 45 км. Мында өрөөндүн таманы көбүнчө кууш (200–300 м), капталдары тик. Иле Ала-Тоосунун капталдары тик ж-а кыскараак келип, терең сайлар м-н тилмеленген. Күнгөй Ала-Тоонун эте­гин бойлото граниттен турган ассимметриялуу массив өрөөндүн таманынан тик көтөрүлүп ту­рат. Граниттүү массив м-н Күнгөй Ала-Тоонун аралыгында бийик (2800–3000 м) бөксө тоонун тилкеси жатат. Өрөөндүн Тору-Айгыр, Жашыл- Көл, Куу-Карагайдын талаасы, Жая туштагы бөлүктөрү салыштырмалуу кененирээк (1 кмге чейин), анткени төртүнчүлүк мезгилдин 1-жа­рымындагы катуу жер титирөөлөрдөн Шыгай, Бөлөкбай, Жашыл-Көл, Көл-Төр, Батыш Кара- Корум, Жая өңдүү зор жер көчкүлөр жүргөн. Түзүлүшүндө негизинен протерозойдун, палеозой­дун кристаллдуу (сланец, гнейс, гранит-диорит, мрамор ж. б.) тектери басымдуу. Чалкан-Ата суусунун өрөөнүнүн капталында палеоген-нео­ген тектери көчүп, майда көлдөрдү пайда кыл­ган. Климаты континенттик; январдын орт. темп-расы –5...–10°С; июлдуку 12–15°С; жыл­дык жаан-чачыны 500–700 мм. Аймагында жал­пы аянты 148 км2 келген 132 мөңгү жайгаш­кан. Негизги суусу – Чоң Кемин (куймалары: Кашка-Суу, Карагайлуу-Булак, Бузулган-Сай, Чоң Кой-Суу, Ак-Суу, Чолпон-Ата, Жинди-Суу ж. б.). Өрөөндүн ландшафты кооз. Субнивал­дык суук чөл, альп ж-а субальп шалбаасы, ка-

рагай-бадалдуу токой, шалбаалуу талаа ланд­шафттары мүнөздүү. Кенен жайлоо; төрүнө че­йин автомобиль жолу салынган. Туризм өнүк­көн. Жаратылышы азырынча запкы чеге элек, экол. тең салмактуулук сакталган. Эгерде Ал­маты – Тамчы жолу курулса, бул аймактын жа­ратылышы кескин өзгөрүп, экол. жактан жа­гымсыз шарт түзүлүшү ыктымал.


Ад.: Природа Киргизии. Ф., 1962; Маречек Б. Р. Туристические маршруты по Северу Киргизии. Ф., 1981; Исаченко А. Г. Ландшафтоведение и физико­географическое районирование. М., 1990; Кыргыз жергеси. Б., 1990; Подрезов О. А. Горная метеорология и климатология. Б., 2000.

Ш. Качаганов.