КОЛОРАТУРА

Кыргыз Энциклопедия жана Терминология Борбору дан
Навигацияга өтүү Издөөгө өтүү

КОЛОРАТУ́РА (италянча coloratura, латынча colo- ro – кооздоо) – вокалдык партиянын жана ыр­дын обонун кооздоп, көркөмдөп, түрлөнтө ат­каруу ыкмасы. Колоратура вокалдык музыканын көптөгөн түрлөрүндө бар. Ал Кайра жаралуу доорунан баштап чиркөө ырларында, айрым элдик профессионал ырдоо өнөрүндө (мисалы, азер­байжандыктардын ашугунда) кездешет. XVIII–XIX кылымдардан тартып италян операларында кеңири өнүккөн. Айрыкча аялдардын бийик үндөрүндө, лири­калык тенор, бас-буффаларда тараган. Чыг­армачылыктын өзүнчө бир көркөмдүк ыкмасы катары колоратураны классик композиторлор А. Скарлатти, В. Моцарт, Ж. Россини, А. Дели, Ж. Верди, М. Глинка, Н. Римский-Корсаков, кыргыз композитору Н. Давле­сов жана башкалар пайдаланышкан.