АШ - Түзөтүүлөр тарыхы

imported>Gulira, 09:59, 27 Февраль (Бирдин айы) 2026 карата

2026-02-27T09:59:38Z

← Мурунку нускасы		09:59, 27 Февраль (Бирдин айы) 2026 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	'''~~АШ‒~~''' аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. Аш берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол жана башкалар) болгон. Элдик диний түшүнүк боюнча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, ошондой эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда ~~аштын~~ төмөндөгүдөй түрлөрү бар: кара аш, кырк аш, аш же чоӊ аш (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара аш сөөктү койгон күнү, кырк аш (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ аш жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты боюнча чоӊ аш өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда ашка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, Ашты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ аштын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш жана башкалар өткөрүлгөн. Элдик салт боюнча аш бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин аш берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>		'''АШ ‒''' аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. Аш берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол жана башкалар) болгон. Элдик диний түшүнүк боюнча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, ошондой эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда Аштын төмөндөгүдөй түрлөрү бар: кара Аш, кырк Аш, Аш же чоӊ Аш (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара Аш сөөктү койгон күнү, кырк аш (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ аш жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты боюнча чоӊ аш өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда ашка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, Ашты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ аштын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш жана башкалар өткөрүлгөн. Элдик салт боюнча Аш бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин аш берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>
	[[Категория:1-Том]]		[[Категория:1-Том]]

imported>Lera, 08:29, 21 Июль (Теке) 2025 карата

2025-07-21T08:29:44Z

← Мурунку нускасы		08:29, 21 Июль (Теке) 2025 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	'''АШ‒''' аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. Аш берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол ~~ж. б.~~) болгон. Элдик диний түшүнүк боюнча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, ошондой эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда ~~Аштын~~ төмөндөгүдөй түрлөрү бар: кара Аш, кырк Аш, Аш же чоӊ Аш (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара Аш сөөктү койгон күнү, кырк Аш (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ Аш жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты боюнча чоӊ Аш өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда ~~Ашка~~ кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, Ашты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ ~~Аштын~~ жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ~~ж. б.~~ өткөрүлгөн. Элдик салт боюнча Аш бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин Аш берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>		'''АШ‒''' аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. Аш берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол жана башкалар) болгон. Элдик диний түшүнүк боюнча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, ошондой эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда аштын төмөндөгүдөй түрлөрү бар: кара аш, кырк аш, аш же чоӊ аш (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара аш сөөктү койгон күнү, кырк аш (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ аш жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты боюнча чоӊ аш өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда ашка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, Ашты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ аштын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш жана башкалар өткөрүлгөн. Элдик салт боюнча аш бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин аш берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>
	[[Категория:1-Том]]		[[Категория:1-Том]]

imported>Kadyrm: /* top */ категория кошуу

2024-09-12T04:58:24Z

top: категория кошуу

← Мурунку нускасы		04:58, 12 Сентябрь (Аяк оона) 2024 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	'''АШ‒''' аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. Аш берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк боюнча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, ошондой эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда Аштын төмөндөгүдөй түрлөрү бар: кара Аш, кырк Аш, Аш же чоӊ Аш (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара Аш сөөктү койгон күнү, кырк Аш (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ Аш жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты боюнча чоӊ Аш өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда Ашка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, Ашты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ Аштын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт боюнча Аш бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин Аш берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>		'''АШ‒''' аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. Аш берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк боюнча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, ошондой эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда Аштын төмөндөгүдөй түрлөрү бар: кара Аш, кырк Аш, Аш же чоӊ Аш (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара Аш сөөктү койгон күнү, кырк Аш (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ Аш жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты боюнча чоӊ Аш өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда Ашка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, Ашты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ Аштын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт боюнча Аш бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин Аш берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>
			[[Категория:1-Том]]

imported>Temirkan, 11:05, 8 Январь (Үчтүн айы) 2024 карата

2024-01-08T11:05:29Z

← Мурунку нускасы		11:05, 8 Январь (Үчтүн айы) 2024 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	'''АШ‒''' аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. А. берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк ~~б-ча~~ адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, о. эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда ~~А-тын~~ төмөндөгүдөй түрлөрү бар: кара А., кырк А., А. же чоӊ А. (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара А. сөөктү койгон күнү, кырк А. (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ А. жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты ~~б-ча~~ чоӊ А. өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда ~~А-ка~~ кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, ~~А-ты~~ ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ ~~А-тын~~ жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт ~~б-ча А.~~ бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин А. берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>		'''АШ‒''' аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. Аш берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк боюнча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, ошондой эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда Аштын төмөндөгүдөй түрлөрү бар: кара Аш, кырк Аш, Аш же чоӊ Аш (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара Аш сөөктү койгон күнү, кырк Аш (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ Аш жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты боюнча чоӊ Аш өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда Ашка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, Ашты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ Аштын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт боюнча Аш бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин Аш берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>

imported>Temirkan, 04:26, 15 Декабрь (Бештин айы) 2022 карата

2022-12-15T04:26:05Z

← Мурунку нускасы		04:26, 15 Декабрь (Бештин айы) 2022 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	‒ аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. А. берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк б-ча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, о. эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда А-тын ~~төмөндөгү дөй~~ түрлөрү бар: кара А., кырк А., А. же чоӊ А. (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара А. сөөктү койгон күнү, кырк А. (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ А. жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты б-ча чоӊ А. өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда А-ка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, А-ты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ А-тын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт б-ча А. бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин А. берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>		'''АШ‒''' аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. А. берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк б-ча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, о. эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда А-тын төмөндөгүдөй түрлөрү бар: кара А., кырк А., А. же чоӊ А. (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара А. сөөктү койгон күнү, кырк А. (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ А. жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты б-ча чоӊ А. өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда А-ка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, А-ты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ А-тын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт б-ча А. бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин А. берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>

imported>Kadyrm: /* top */clean up, replaced: м-н → менен, ж-а → жана

2022-12-05T12:01:23Z

top: clean up, replaced: м-н → менен, ж-а → жана

← Мурунку нускасы		12:01, 5 Декабрь (Бештин айы) 2022 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	‒ аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний ж-а элдик каада. А. берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк б-ча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, о. эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда А-тын төмөндөгү дөй түрлөрү бар: кара А., кырк А., А. же чоӊ А. (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара А. сөөктү койгон күнү, кырк А. (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ А. жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты б-ча чоӊ А. өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда А-ка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, А-ты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ А-тын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт б-ча А. бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим м-н жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин А. берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>		‒ аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний <span cat='ж.кыск' oldv='ж-а'>жана</span> элдик каада. А. берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк б-ча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, о. эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда А-тын төмөндөгү дөй түрлөрү бар: кара А., кырк А., А. же чоӊ А. (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара А. сөөктү койгон күнү, кырк А. (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ А. жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты б-ча чоӊ А. өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда А-ка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, А-ты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ А-тын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт б-ча А. бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим <span cat='ж.кыск' oldv='м-н'>менен</span> жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин А. берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>

imported>Kerimova-59, 09:18, 10 Март (Жалган куран) 2022 карата

2022-03-10T09:18:07Z

← Мурунку нускасы		09:18, 10 Март (Жалган куран) 2022 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	‒ аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний ж-а элдик каада. А. берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-~~моӊгол~~ ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк б-ча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, о. эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда А-тын төмөндөгү дөй түрлөрү бар: кара А., кырк А., А. же чоӊ А. (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара А. сөөктү койгон күнү, кырк А. (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ А. жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты б-ча чоӊ А. өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда А-ка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, А-ты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ А-тын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт б-ча А. бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим м-н жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин А. берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>		‒ аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний ж-а элдик каада. А. берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-монгол ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк б-ча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, о. эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда А-тын төмөндөгү дөй түрлөрү бар: кара А., кырк А., А. же чоӊ А. (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара А. сөөктү койгон күнү, кырк А. (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ А. жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты б-ча чоӊ А. өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда А-ка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, А-ты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ А-тын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт б-ча А. бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим м-н жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин А. берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.<br>

556-684>KadyrM, 08:22, 20 Февраль (Бирдин айы) 2022 карата

2022-02-20T08:22:26Z

← Мурунку нускасы	08:22, 20 Февраль (Бирдин айы) 2022 -деги абалы
(Айырма жок)

imported>Kadyrm: 1 версия

2022-02-19T19:13:53Z

1 версия

Жаңы барак

‒ аза күтүү салтында маркумду эскерүү жөрөлгөсү; өлгөн кишинин жыл маалы болгондо же андан кийин эскерүү маанисиндеги диний ж-а элдик каада. А. берүү көп элдерде (байыркы грек, герман, славян, түрк-моӊгол ж. б.) болгон. Элдик диний түшүнүк б-ча адам өлгөндөн кийин, анын жаны денесинен бөлүнүп, ''арбакка'' айланып, жашоосун улантат. Анын арбагы өз журтуна кайтып, балдарын, жакындарын колдоп, о. эле кадимкидей тамаксырайт, арбакка багыштап жыт чыгарып, тамак берилбесе, анда маркумдун арбагы нааразы болуп калышы ыктымал деген түшүнүк бар. Ошондуктан арбакка багыштап, аны эскерүү иретинде мал союп, элге тамак беришет. Кыргыздарда А-тын төмөндөгү дөй түрлөрү бар: кара А., кырк А., А. же чоӊ А. (кээде жылдыгы деп аталат). Алардын өткөрүлүүчү мезгили, катышкан элдин саны, жасалуучу жөрөлгөлөрү бири биринен айырмаланат. Кара А. сөөктү койгон күнү, кырк А. (кээде жөн эле кыркы) адам өлгөндөн кырк күн өткөндөн кийин, чоӊ А. жыл маалында берилет. Мурда уруулук мамилелердин салты б-ча чоӊ А. өткөрүү ошол өлгөн адамдын жакын туугандарынын иши гана эмес, ал бүт уруунун, ал эми маркум тирүү кезинде элге эмгеги сиӊген адам болсо, анда жалпы элдин милдетине айланган. Маркумдун жакындары чогулуп, кеӊеш курушуп, анда А-ка кимди чакыруу, келген адамдарды жайгаштыруу, унааларына азык камдоо, А-ты ким башкарышы керек деген маселелер чечилген. Чоӊ А-тын жүрүшүндө жамбы атуу, балбан күрөш, эр сайыш, ат чабыш ж. б. өткөрүлгөн. Элдик салт б-ча А. бүткөндөн кийин, жыт чыгарылып, казан көмкөрүлөт, акыркы жолу өкүрүк чыгат. Эгер өлгөн адам эркек болсо, анда тулу боз үйдөн бейитине алып барып өрттөлгөн. Жесирдин кара кийими чечилип, төркүндөрү алып келген кийим м-н жаӊыртылат. Ушундан баштап аза күтүү токтогон. Кийин А. берүү бир кыйла өзгөртүүлөргө дуушарланган.