АББАТЧЫЛЫК

 (дат. Abbas «або» – ата) – епископко, кээде түздөн-түз Рим папасына баш ийген, аббат же аббатиса (аялдар монастырында) башкарган католиктер монастыры. Европада о. кылымдарда ири жер ээлери катары эсептелген өтө бай монастырлар коомдун саясий-экон. турмушунда өтө маанилүү болгон. Реформациянын, бөтөнчө бурж. рев-ялардын убагында Европа мамлекеттеринин коомдук турмушунда мурдагы маанисин жоготуп, көпчүлүк A-тар жоюлган, бирок айрым А. азыркы күндө да жашоосун улантууда.