АББАТ

(лат. abbas, арамейче «аЬЬо» – ата) – батыш европ. христианчылыкта католик монастырынын, аббатчылыктын башчысынын титулу (аялдар монастырынын башчысы – абба тиса). Алгачкы о. кылымда А-тардын кыйласы ири феодалдарга айланып, чиркөөдө епископтон кийинки орунду ээлешкен. А. – католик чиркөөсүндөгү поптордун жана жогорку дин кызматкерлеринин жалпы аталышын да билдирет.