АКИШЕВ
АКИШЕВ Кемал (каз. Ақышев Кемел) [23. 05. 1924, СССР, РСФСР, Казак АССРи, Павлодар уезди, Баянаул айылы – 10. 08. 2003, Казакстан Республикасы, Алматы шаары] – археолог, казак археология илимин негиздегендердин бири. Казакстан мамлекеттик сыйлыгынын (1982), Казак Республиканын Илимдер академиясынын Ч. Валиханов атындагы сыйлыгынын (1966) лауреаты, Германия Археология институтунун корреспондент мүчөсү, Казакстандын илимге эмгек сиңирген кызматкери (1989), 1950‑жылы Казак мамлекеттик университетин бүтүргөн соң, Казакстан ИАда аспирант, кенже жана улук илимий кызматкер, профессору. 1955–1990‑жылдары Ч. Валиханов атындагы тарых, археология жана этнография институтунда археология бөлүмүнүн башчысы болуп иштеген. 1991‑жылдан А. Маргулан атындагы археология институтунун бөлүм башчысы, институттун улук илимий кызматкери. 1954‑жылдан Казакстан аймагындагы археологиялык экспедициялардын уюштуруучусу жана жетекчиси. Байыркы жана орто кылымдарга таандык эстеликтерди, дүйнөлүк мааниси зор Эшик (орусча Иссык, казакча Есик) коргонунан табылган «Алтын адам» (б. з. ч. 5–4‑к.), Беш чатыр (б. з. ч. 6–5‑к.), Отрар ж. б. археологиялык табылгаларды ачкан жана изилдеген. 220га жакын илимий эмгектин, анын ичинде 14 монографиянын автору. «Древняя культура саков и усуней долины реки Или» (1963), «Древняя культура Центрального Казакстана» (1966), «Древний Отрар» (1970), «Курган Иссык. Искусство саков Казахстана» (1978) ж. б. эмгектеринде коло, эрте темир доорундагы маданияттардын маанилүү жана негиздүү маселелерин изилдеген. «Парасат» ордени менен сыйланган.(1998)