КӨЛ

КӨЛ – жер бетиндеги суу толуп калган таби­гый туюк чуңкурдук. К. чанактары тектон. кый­мылдан, мөңгү, дарыя аракетинен (эски нукта­гы көл), деңизден бөлүнүп калышынан (лагу­на, лиман), жерди суу жемирип кетишинен (карст, термокарст), жанартоодон (өчкөн жанар­тоо кратеринде), көчкү-бөгөттөн, жасалма жол м-н (суу сактагыч, көлмө) пайда болот (к. таб­лицаны). Суу балансы б-ча: агып чыкма ж-а туюк, суусунун хим. курамы б-ча: тузсуз ж-а минералдуу К-дөргө бөлүнөт. К-дөр Жер шарын­дагы кургактыктын 1,8%ке жакын аянтын ээлейт

Ички-Теңир-Тоодогу кооз көлдөрдүн бири – Ак-Көл.

<

caption>Кыргызстандагы ири көлдөр

(2,7 млн км²дей). Дүйнөдөгү эң чоң К. – Каспий деңизи (аянты 371 км²), эң терең көл – Байкал көлү (1620 м), эң тунук тоо К-ү –

Ысык-Көл.