ИНТОНАЦИЯ (көтө­рүңкү сүйлөө)

ИНТОНА́ЦИЯ (лат. intonatio – сүйлөө, көтө­рүңкү сүйлөө) – тилдик татаал кубулуштурдын бири, б. а. морфол. ж-а синтаксистик каражат­тар м-н бирге колдонулган түрдүү фонет. бирдик­тер. И-нын фонет. бирдиктери: обондуулук, ыр­гактуулук, кубаттуулук, ыкчамдык, тембр ж-а басым. Граммат. милдети б-ча жалпысынан су­роолуу, илептүү ж-а жай И. болуп бири-бири­нен айырмаланат. «И.» ушул күнгө чейин толук изилдене элек. Бирок «И.» оозеки речтин (сөздүн) анык белгиси ж-а мүнөздөмөсү. Ансыз оозеки сөздүн айтылышы мүмкүн эмес. Анткени «И.» айтылуучу ойду ар түрдүү ички сезим м-н толук ж-а кылдат билдирүүдө өзгөчө роль ойнойт.