ИСПАНИЯ

ИСПА́НИЯ (Еspana), И с п а н и я К о р о л ­д у г у (Reino de Espana) – Европанын түштүк- батышындагы өлкө; негизинен Пиреней жарым аралын, ошондой эле Жер Ортолук деңиздеги Балеар ж-а Пи­тиус, Атлантика океанындагы Канария аралын ээлейт. Түндүгүнөн Биская булуңу, түн.-батышы-

нан ж-а түштүк-батышынан Атлантика океаны, чыгышынан ж-а түштүгүнөн Жер Ортолук де­ңиз м-н чулганат. Түндүк-чыгышында Пиреней тоо­лору аркылуу Франция ж-а Андорра, батышын­да Португалия, түштүгүндө Гибралтар м-н чекте­шет. Аянты 505,99 миң км² (Сеута м-н Мелильяны кошкондо – 506,03 миң км²). Калкы 44,9 млн (2007). Борбору – Мадрид шаары. Расмий тили – ис­пан тили; автономия облустарында расмий тил укугуна ошондой эле баск (Басктар өлкөсү, Наварра), галисия (Галисия), каталония (Каталония, Ба­леар аралдары, Валенсия) тилдери ээ. Акча бир­диги – евро (2002-жылга чейин песета). Административдик-аймактык жактан 50 провинцияга ажыраган 17 автоно­мия облуска бөлүнөт (к. таблицаны). Африка­нын түндүк жээгиндеги 2 шаар – Сеута ж-а Мели­лья автономия облус катары Испанияга түз баш иет. Испания – БУУнун (1955), Европа советинин (1977), ЕККУнун (1973), НАТОнун (1982), ЭВФтин (1958), Эл аралык реконструкция ж-а өнүктүрүү банкынын (1958), Бүткүл дүйнөлүк соода уюму­нун (1995), Европа союзунун (1986) мүчөсү.

Мамлекеттик түзүлүшү. Испания – унитардык өлкө. Башкаруу формасы – парламенттик монархия. Конституциясы 1978-жылы күчүнө кирген. Мамле­кет башчысы – король. Мыйзам чыгаруу мил­детин ж-а өкмөттүн иш-чараларын контролдо­ону Башкы кортес (парламент) ишке ашырат. Кортес эки палатадан: Сенаттан ж-а Депутат­тар конгрессинен турат. Аткаруу бийлиги пре­мьер-министр башында турган өкмөткө таан­дык. Саясий партиялары: Испания социалисттик жумушчу партиясы, Элдик партия, Баск улуттук партия­сы, Конвергенция ж-а Союз каталон партиясы, Бириккен солчулдар.

Табияты. Испаниянын аймагынын ⁵/6 бөлүгүнөн ашыгын Пиреней жарым аралы, Жер Ортолук деңиздеги Балеар аралдары ж-а Атлантика океа­нынын африкалык жээгине жакын жайгашкан Канария аралдары ээлейт. Испания Батыш Европада­гы көтөрүңкү жайгашкан өлкө. Басымдуу бө­лүгүн тоолор ж-а бөксө тоолор ээлейт; жеринин бетинин ¹/3 инен ашыгы деңиз деңгээлинен 1000 мден жогору. Өлкөнүн ички бөлүгүн рельефи татаал, жазы бөксө тоо – Месета ээлейт. Ал туш тара­бынан ири кырка тоолор м-н курчалган. Месе­танын түндүгүндө Бискайя булуңун жээктей Кан­табрия тоолору (бийиктиги 2648 м, Серредо чо-

Администрациялык-аймактык бөлүнүшү (2006)

кусу), түндүк-чыгышында Иберия тоолору, Жер Ор­толук деңизди бойлой Ка­талон тоолору, Андалу­сия тоолору (Муласен чо­кусу, бийиктиги 3482 м, Пи­реней жарым аралынын эң бийик жери), түндүк-чыгыш чет­ жакасынан Пиреней тоо­лору (эң бийик жери 3404 м; Ането чокусу) ж-а Кантабрия тоолору орун алган. Ойдуңдар (Андалу­сия, Арагон, Валенсия, Мур­сия) негизинен деңиз жээк­теринде жайгашкан. Испаниянын басымдуу бөлүгү негизин герцин бүктөлүшү түзгөн жаш платформа болуп са­налат. Жери кен байлык­тарга бай, анын маанилүү­лөрү: жез, коргошун, цинк, алтын, күмүш, никель, нефть, газ, таш ж-а күрөң көмүр.
Климаты негизинен суб­тропиктик жер ортолук деңиздик, ички аймактары кургак, Атлантика океа­ны жак жээктери мелүүн

Кантабрия тоолору.

океандык. Климатынын түзүлүшүнө тоолуу ж-а көтөрүңкү рельеф, Атлантика океаны ж-а Африканын жакын жайгашкандыгы таасир тийгизет. Январдын орточо температурасы 4–12°С, июл­дуку 23–29°С. Испаниянын көп бөлүгүндө жылдык жаан-чачыны 300–500 мм (эң көбү кышында), тоолордо ж-а батыш жээктеринин айрым жер­леринде 1000 ммден ашык. Дарыяларынын суу-

Андалусия ойдуңу, Гвадалквивир дарыясы.

су кышкысын мол болуп, жайында өтө тарты­лат. Ири дарыялары: – Тахо, Дуэро (Испанияда жо­горку ж-а ортоңку агымдары), Эбро, Гвадалк­вивир, Гвадиана; негизинен сугатка пайдаланы­лат. Жер ортолук деңиз бадалы ж-а токой, тоо-

Мальорка аралындагы бухта.

Жаңы Кастилия бөксө тоосундагы ландшафт.

лорун жазы ж-а ийне жалбырактуу токой, би­йик тоолору м-н дарыя өрөөндөрүн шалбаа ээлейт. Испаниянын аймагынын 45%инде токой ж-а бадал өсөт. 550дөн ашык аймак (өлкөнүн аян­тынын 8%и) коргоого алынган; анын 30дан ашы­гы – улуттук парктар ж-а коруктар. Бүткүл дүйнөлүк мурастын тизмесине Гарахонай, Тейде (экөө тең Канария аралында), Доньяна (Андалусия ойдуңунда), табигый-маданий мурас жерлерге Пиреней тоолорундагы Монте-Пердидо тоосу (Франция м-н бирдикте), Пальмераль – курма пальмасы токою (Эльче шаарына жакын), ошондой эле Иви­са аралы кирет. Калкы. Калкынын 90,7%и – испандар. Испанияда 4,14 млндон ашык чет өлкөлүктөр жашайт; анын ичинде марокколуктар, эквадордуктар, англистер, ко­лумбиялыктар, немистер басымдуу. Калктын табигый өсүүсү 0,18% (2006). Испанияда 15 жашка чейинки балдар 14,3%ти, эмгекке жарамдуу курактагылар (15–64 жаштагылар) 64%ти, 65 жаштан ашкандар 16,7%ти түзөт. Калкынын орточо жыштыгы: 1 км² жерге 88,7 киши (2007). Жер ортолук деңиз жээгинде, Андалусия ойду­ңунда, Галисиянын батыш жээктеринде ж-а аралдарында калк өтө жыш (1 км² жерге 200 адамдан ашуун), борбордук тоолуу бөлүктөрүндө сей­рек (1 км² жерге 10 кишидей) отурукташкан. Шаар калкы –76,6%тей (2004). Ири шаарлары: Мадрид (калкы 3,2 млн, агломерациясы м-н 6,1 млн; 2007), Барселона (1,6 млн; 4,9 млн), Ва­ленсия (815,3 миң; 1759,4), Севилья (705,2 миң; 1,3 млн), Сарагоса (665,4 миң), Малага (558,8

Деңиз жээгиндеги турак жайлар.

Кадистин мүнөздүү ландшафты.

миң), Мурсия (423,7 миң). Испаниянын калкынын 95%ке жакыны католиктер; 5%тейи башка кон­фециялардын (негизинен протестанттар) ж-а ди­ний топтордун өкүлдөрү. Экономикалык активдүү калкы 21,58 млн (2006). Экономикада иштегендердин (19,75 млн) 65,6%и тейлөө чөйрөсүндө, 16,7%и өнөр жайында, 12,9%и курулушта, 4,8%и айыл чарбасында, токойчулукта, аңчылык ж-а балык уулоодо эм­гектенет.

Тарыхы. Испания аймагында адам төмөнкү палео­литте (б. з. ч. 400–100-миң жылдыктарда) эле жашап, темир дооруна өтүү мезгилинде (б. з. ч. 700–500-жылдар аралыгы) Ибер маданияты калып­танып, ал Жер Ортолук деңиз жээгине тараган. Б. з. ч. 7-кылымдан Испаниянын түштүк ж-а чыгыш жээкте­ри финикийлер м-н гректердин колониясына айланып, б. з. ч. 3-кылымдын аягынан Испаниянын көп жери Карфагенге, б. з. ч. 2-кылымдын башынан Рим­ге караган. Узакка созулган (б. з. ч. 2-кылым – б. з. 5-кылымынын ортосу) Рим бийлиги Испанияны романдаш­тырууну жүргүзгөн. 409-жылы Испанияга вандал, алан (429-жылы Африкага сүрүлгөн) ж-а свевдер басып кирип, өлкөнүн түндүк-батышында свевдер корол­дугун түзгөн. Пиреней жарым аралынын көп бөлүгү Ба­тыш Рим империясынын үстөмдүгүн формалдуу түрдө гана тааныган испан-рим ак сөөктөрүнүн бийлигинде калган. 5-кылымдын орто ченинен Испаниянын дээрлик бардык аймагын вестготтор басып алып, 6-кылымдын ба­шында Галлиядан Испаниянын Иоледо шаарына Вестгот королдугунун борборун көчүрүп келген. 6-кылымдын аягында Рим-католик чиркөөсү королдуктун мамлекеттик чиркөөсүнө айланган. 711–718-жылдарда Түндүк

Африкадан кол салган арабдар Пиреней жарым аралын (түндүктөн башкасын) бүт дээрлик басып алып, Омейяд халифатынын курамында эмирлик тү­зүшкөн. 718-жылы арабдарга каршылык көрсөтүү борбору – Астурия королдугу түзүлүп, Реконкис­тага (Пиреней жарым аралынан арабдар басып алган жер­ди жергиликтүү калктын кайра тартып алуу күрөшү) жол ачылган. Испаниядагы араб мамлекети (Кордова халифаты) Абдаррахман IIIнүн тушунда (912– 961-жылдарда сураган) бир топ күч алган. 10-кылымдын ая­гында борбордук бийликтин күчү начарлап, 1031-жылы Кордова халифаты майда көп эмирликтерге бөлүнгөн. Бул Реконкистанын ийгиликтүү жүрүшүнө шарт түзүп, көз карандысыз Испания мам­лекеттеринин (Леон, Кастилия, Наварра, Ара­гон ж. б. королдуктар) биригишин тездетип, 1479-жылы бирдиктүү Испания мамлекети түзүлгөн. Ре­конкиста 1492-жылы Пиреней жарым аралындагы арабдар­дын акыркы таянычын – Гранаданы алуу м-н аяктаган. Испанияда абсолюттук монархия калыптана баш­таган. Еретиктерди катуу куугунтуктаган инк­визиция киргизилген (1480). Реконкиста аяк­таган соң, бийлик кирешенин жаңы булактары үчүн күрөшкөн. Х. Колумб Американы ачкан­дан (1492) кийин, испандар 16-кылымдын 1-жары­мында Борбордук ж-а Түштүк Американын Мексика, Боливия, Перу сыяктуу бир топ жерин кара­тып, колониялык империясын түзгөн. Амери­кадан талап алынган ж-а кулдардын арзан эмгеги м-н табылган алтын м-н күмүш Испанияга та­шылган. Испания Европадагы ээликтерин (Неаполи­тан королдугун, Сицилияны ж. б. каратуунун эсебинен) кыйла кеңейтип, дүйнөлүк ири дер­жавага айланган. Американы колонияга айлан­дыруу Испаниянын экономикасына адегенде оң таа­сир тийгизген. Бирок 16-кылымдын ортосунда Испаниянын экономикасы начарлап, тышкы саясаты да кри­зиске учураган. Англия м-н болгон согушта (1588) «Жеңилбес армада» деп аталган испан флоту талкаланган; 16-кылымдын аягында Франция­дагы диний согушта көздөгөнү ордунан чыккан эмес. 1566-жылы Нидерландда буржуазиялык революция чыгып, Түндүк Нидерланд Испаниядан 1581-жылы бөлүнгөн. Ан­глия м-н болгон согуштарда (16–17-кылымдар) деңизге үстөмдүк кылуу укугунан ажыраган. 18-кылымдын башынан Испания ж-а ага караштуу жер­лер Франция, Улуу Британия, Австрия ж. б. державалардын күрөш объектисине айланган. Карл II өлгөндөн кийин (1700), Испан мурасы үчүн жалпы европалык согуш (1701–11) башталып, ал Бурбондор династиясынын негиздөөчүсү Фи­липп Vнин (француз королу Людовик XIVнүн небереси) бийлигинин орношу ж-а Испаниянын Евро­падагы ээликтерин бөлүштүрүү м-н бүткөн. 18- кылымдын 60–80-жылдарында Карл IIIнүн (1759– 88-жылдарда башкарган) тушунда агартуучул абсолю­тизм багытында реформа жүргүзүлүп, Испаниядан иезуиттер куулган (1767); протекционисттик ба­жылар киргизилген; Местанын артыкчылыгы бир аз чектелген. Испания эл аралык мамилелер жаа­тында Францияга ыктап, Улуу Британияга кар­шы согушкан (1739–48, 1762–63, 1779–83). 18-кылымдын 80-жылдарынын аягында Испаниядагы агар­туучулук абсолютизм саясаты аяктаган. 1789-жылы Францияда башталган революция Испаниянын башкаруу­чу чөйрөлөрүн феодалдык клерикалдык реакция по­зициясына түрткөн. Карл IVнүн тушунда (1788– 1808-жылдарда башкарган) Испания адегенде революциячыл Фран­ция Республикасына (1793–95) каршы согушта жеңилип, тышкы саясатта француздардын позициясын колдоого мажбур болгон. Наполеон Iнин эрки­не көнүп, Испаниянын башкаруучулары Улуу Брита­ния (1796–1802, 1804–08) ж-а Португалия м-н (1901) бүлгүндүү согуштарды жүргүзгөн. Фран­цуз-испан флоту Трафальгардагы салгылашуу­да (1805) талкалангандан кийин, Испаниянын америкалык колониялары м-н байланышы өтө эле начар­лап, өлкөдө нааразылык күчөгөн. Португалия­ны каратып бөлүп алуу жөнүндө Наполеон I м-н Годой келишими (1807, октябрь) түзүлүп, анын негизинде француз-испан аскерлери 1807-жылы ноябрда Португалияны басып алган. Бирок 1808-жылы мартта Франция Испанияга кол салган. Фран­ция жапырыгы Испанияда азатчыл согушту пайда кы­лып, испан революциясынын (1808–14) чыгышына түрткү берген. Испанияда партизан кыймылы (ге­рилья) кеңири кулач жайып, азатчыл согуш ий­гиликтүү аяктаганы м-н (1814, май), абсолюттук баш­каруу калыбына келтирилген. Король Ферди­нанд VII (1808, 1814–33-жылдарда башкарган) 1812-жыл­дагы конституцияны, кортестердин бардык дек­реттерин жокко чыгарган. Испаниянын Америкадагы колонияларындагы боштондук кыймылын ба­сууга аскер жиберген. Испаниянын өзүндөгү абсолюттук ре­жимге каршы күрөштө армия башкы роль ой­ногон. 1820–23-жылдардагы революциянын жүрүшүндө Ферди­нанд VII конституцияны (1812) орундоо үчүн ант берүүгө аргасыз болгон (1820, 9-март). Ыйык союз чечими боюнча революция франциялык куралдуу интервенция­нын (1823, апрель – сентябрь) жардамы м-н ба­сылып, Испанияда абсолюттук режим кайра орногон. Ферди­нанд VIIнин декрети (1823, 1-октябрь) боюнча кон­ституциялык өкмөттүн бардык мыйзамдары жокко чыгарылган. Америкадагы испан коло­нияларынын азатчыл күрөшүнүн натыйжасында испан аскерлери Америкадан куулган (Испания бий­лигин Куба м-н Пуэрто-Рикодо гана сактап кал­ган). Испанияда 1833-жылы 1-карлчылар согушу (1833–40) деп аталган граждандык согуш башталып, анын жүрүшүндө испан коомунун либералчыл, анти­феодалдык күчтөрү Карл IVнүн улуу баласы Дон Кар­лосту такка отургузууну жактаган абсолютизм­ге каршы күрөшкөн. 1834–43-жылдарда революция өлкөдө алгач туруктуу кайра курууларды ишке ашырган: инквизиция, майорат, помещиктер­дин сеньордук укуктары жоюлган, конститу­циялык монархия режими орнотулган. Бирок аскер төңкөрүшүнүн (1843, июль) натыйжасын­да жер ак сөөктөрүнүн абалы кайрадан чың­далган. 19-кылымдын 40–50-жылдары Испанияда металлургия­лык заводдор, машина куруу ишканалары, тоо­кен өнөр жайы тез өнүгүп, темир жол салынган. Банктар м-н камсыздандыруу компаниялары түзүлгөн. Буржуазиялык кайра куруулардын аяктабагандыгы ки­йинки революциялардын (1854–56; 1868–74) чыгышы­на себеп болгон. 1868-жылы королева Изабелла II Испаниядан куулуп, бийлик прогрессчилер м-н унион­чуларга (либералдык союздун мүчөлөрү) өткөн. Алар жалпыга бирдей шайлоо укугун (эркектер үчүн), динге табынуу, чогулуш, басма сөз эркин­дигин жарыялашкан. Испан тактысы Амадей Савойскийге өткөн. Нааразычылык күчөгөнүнөн улам Амадей Савойский бийликтен баш тарт­кан (1873, февраль). Испания республика (1873–74) болуп жарыяланып, бийлик республикачылардын ко­луна өткөн. Бирок мамлекеттик төңкөрүштүн (1874, декабрь) натыйжасында Испанияда борбордук монархия калыбына келтирилген. Испан буржуазиясынын төбөлдөрү жер ак сөөктөрү м-н блок түзгөн. Бул келишим 1876-жылдагы конституцияда белги­ленип, Пакто эль Пардо деп аталып, Консерва­тор партия м-н Либерал партия (1875-жылы негиз­делген) мамлекетти кезектешип башкаруу жөнүндө 1885-жылы макулдашкан. 1898-жылы апрелде АКШ Кубаны бошотууну шылтоолоп, Испанияга согуш ачкан. Анда жеңилген Испания тынчтык келишими (1898, 10-декабрь) боюнча АКШга Куба, Пуэрто-Рико, Гуам аралдары м-н Филиппин архипелагын аргасыздан берген. 1899-жылы Германия Испанияны Каролина ж-а Мариана аралдарын сатууга мажбурлаган. Натыйжада Испаниянын Африкада гана азыноолак колониясы калган. 20-кылымдын башында Испания колониялык саясатын жандандырып, Мароккону бөлүп алуу жөнүндө Франция м-н келишим түзүп (1904, 1912), анын аз бөлүгүнө ээ болгон.
Биринчи дүйнөлүк согуш мезгилинде (1914–18) Испания бейтараптыгын жарыялаган. Согуш аяктагандан кийин, Испаниянын абалы начарлап, өнөр жайынын айрым тармактары кыскарып, жумуш­суздук көбөйгөн. Мароккону каратууну тездетүүүчүн болгон Анвалдагы салгылашууда испан ас­керлеринин талкаланышы (Испаниянын 10 миңден ашык солдаты м-н офицери кырылган ж-а жа­радар болгон) монархияга каршы турган бар­дык партиялар колдогон нааразылык кыймы­лын пайда кылган. 1923-жылы 13-сентябрда гене­рал М. Примо де Ривера мамлекеттик төңкөрүш жа­сап, Испанияда аскердик-монархия диктатурасын ор­ноткон. Анын өкмөтү кортестер м-н муниципа­литеттерди таратып, бардык саясий партияларга тыюу салган. 1927-жылдан бул диктатурага ж-а монархияга каршы жалпы улуттук кый­мылдын күчөшүнөн улам генерал М. Примо де Ривера отставкага кеткен (1930-жыл, 28-ян­варь). Республикачылар м-н социалисттерден курал­ган революциячыл комитет Испанияны республика деп жарыялаган. Король Альфонс XIII эмиграцияга кеткен.
Фашисттик коркунучтун күчөшү (1933-жылы фа­шисттик партиянын Испан фалангасы негиздел­ген) бардык күчтөрдүн биригишине алып кел­ген. 1936-жылы 15-январда Элдик фронт түзүлүп, 1936-жылы 16-февралдагы кортестерге шайлоодо жеңип чыккан. 1936-жылы 17–18-июлда чыккан ас­кердик-фашисттик козголоң Испанияда 32 айга созул­ган граждандык согушка айланган. Козголоңчулар ба­сып алган Бургос шаарында түзүлгөн мамлекет м-н өкмөт башчысы болуп генерал Франко дайын­далган. Согушта республикачылар жеңилип калган. Испанияда Франко башында турган автори­тардык режим орногон.
Испания бейтараптык саясатын жарыяласа да, экинчи дүйнөлүк согушта фашисттик Германия м-н Италияга жардамдашкан. 1947-жылы Испания ко­ролдугу түзүлүп, Франко мамлекеттин түбөлүк башчысы болуп жарыяланган.
Испания 1952-жылы ЮНЕСКОго ж-а 1955-жылы БУУга ка­был алынган. 1953-жылы 26-сентябрдагы америкалык-ис­паниялык келишимге ылайык (1963-, 1970-жылы узартылган), Испанияда америкалык аскер базаларынын тар­магы курулган. 60-жылдардын 2-жарымы – 70-жылдардын 1- жарымында жаңы конституциялык мыйзамдар кабыл алынган. 1931-жылы кулатылган король Альфонс XIIIнүн небереси Хуан Карлос 1969-жылы Бурбон Франконун сунушу боюнча Франконун ишин улантуучу болуп бекитилген. 1975-жылы ноябрда диктатор Франко өлүп, 22-ноябрда Хуан Кар­лос Бурбон Испаниянын королу болуп жарыяланган. 1976-жылы түзүлгөн жаңы өкмөттү А. Суарес Гон­салес жетектеген. Өлкөдө демократиялык жаңылануу­лар жүрүп, 1978-жылы жаңы конституция күчүнө кирген. 2004- ж-а 2008-жылдардагы парламент­тик шайлоолордо Испания социалисттик жумушчу партиясы жеңишке жеткен. Х. Л. Родригес Сапатеро пре­мьер-министр болуп калган.

Чарбасы. Испания – дүйнөдөгү экономикасы өнүккөн постиндустриялык өлкөгө кирет. ИДПнин көлөмү (1232 млрд доллар, 2006) боюнча дүйнөдө 11-, Европа союзуна (ЕС) кирген өлкөлөрдүн ичи­нен 5-орунда (Германия, Улуу Британия, Фран­ция ж-а Италиядан кийин) турат. Аны киши башына бөлүштүргөндө 27,9 миң доллардан туу­ра келет. ИДПнин 67,2%ин тейлөө чөйрөсү, 27,9%ин өнөр жай ж-а курулуш, 3,1%ин айыл чарба, то­койчулук ж-а балык уулоо түзөт.
Өнөр жайынын структурасында алдыңкы орунду – машина куруу, тамак-аш өнөр жай, нефтини кайра иштетүү ж-а нефть-химия, кара ж-а түстүү ме­таллургия, минералдык (металл эмес) сырьёлор­ду казып алуу, целлюлоза-кагаз ж-а полигра­фия, энергетика, органикалык химия продукцияларын өндүрүү, текстиль, тигүү ж-а булгаары-бут ки­йим тармактары ээлейт. Экономикасынын өнү­гүүсүндөгү негизги проблемалардын бири – отун-энергетикалык ресурстардын таңкыстыгы.
Өлкөдө энергияга болгон муктаждык тыным­сыз өсүүдө. Энергияны керектөөнүн 50,6%ин нефть ж-а нефть продуктулары, 21,4%ин газ, 13%ин көмүр, 1,6%ин гидроэнергия, 11,2%ин атом энергиясы, 2,2%ин башка булактар (ша­мал, күн энергиясы) түзөт (2006). 2006-жылы 164 миң т нефть казылып алынган, ал ички ке­ректөөнүн 0,2%ин гана канааттандырат, сырт­тан 70,9 млн т нефть ж-а нефть продуктуларын сатып алат. 2005-жылы 216 млн м³ газ өндүрүлгөн, керектөөсү 33,4 млрд м³ди түзөт. Казып алын-

«Trillo» АЭСи.

ган көмүр (16,1 млн т) өлкөнүн ага болгон мук­таждыгын канааттандыра албайт. Өндүрүлгөн 229,6 млрд кВт.с электр энергиясынын 126,9 млрд кВт.сы өлкө ичинде керектелет. Атом энер­гетикасы өзүнүн уран кенташтарынын базасын­да өнүккөн; 6 АЭС иштейт, 800гө жакын чакан ГЭС бар. Шамал энергиясын пайдалануу боюнча дүйнөдөгү алдыңкы өлкөлөрдүн катарына

Шамал энергетикалык курулмаларынын паркы.

кирет. Шамал энергетика курулмаларынын аныкталган кубаттуулугу 11,7 миң МВт чама­сында.
Өнөр жайынын маанилүү тармактарынын бири – металлургия. 2006-жылы 265 миң т темир кента­шы, 5 млн т чоюн, 18,4 млн т болот өндүрүл­гөн. Металлургия өндүрүшүнүн ири борборлору: Барселона, Авилес, Хихон, Бильбао, Сантандер, Сагунто, Сестао, Кадис. Түстүү металлургия азыр негизинен импорттук сырьёлорго байланыштуу; сымап өндүрүү кыскарууда, дүйнөдөгү эң ири сы­мап кени – Альмаден; ал жайгашкан региондо­гу экологиялык кооптуу кырдаалга байланыштуу аны казып алууну 2011-жылы биротоло токтотуу кара­лууда. Ошондой эле цинк, коргошун, жез, глинозём өндүрүлөт. Машина куруу – өлкөнүн экономи­касынын маанилүү тармагы. Машина куруу ком­плексинде автомобиль өнөр жайы – Испаниянын эл аралык адистешүүгө кирген бир тармагы. Чыгарган ав­томобилдеринин жалпы саны (2777,4 миң; анын ичинде жеңил автомашина 2078,6 миң) б-ча дүйнөдө Япония, АКШ, Кытай, Германия, Түштүк Корея ж-а Франциядан кийинки 7-орунда. Негизги продукциялары: оор ж-а жеңил жүк ташуучу автомашиналар, автобус, жеңил автомобиль, кеме, ошондой эле металл иштетүүчү түрдүү станоктор, металлургия, курулуш үчүн ж-а электр-техника өнөр жай жабдуулары, желдетүү техникасы, айыл чарба техникасы ж. б. Химия өнөр жайы органикалык синтез про­дукциясын, синтез чайыры, пластмасса, сыр ж. б. продукцияларды чыгарат. Целлюлоза-ка­газ өнөр жай продукциясынын 50%и экспорттолот. Испания целлюлозаны экспорттоо боюнча ЕСке кирген өлкөлөрдүн ичинен 4-, дүйнөдө 7-орунда турат.
Эмерек өнөр жайы ашкана, уктоо бөлмөлөрү ж-а ван­на үчүн жогорку сапаттагы гарнитурларды чы­гарууга адистешкен. Курулуш ж-а жасалга ма­териалдар өнөр жайы жергиликтүү курулуш сырьёлорун пай­даланат; мрамор, акиташ теги, жогорку сапат­туу бор, доломит, каолин казып алат. Цемент­ти импорттоо боюнча дүйнөдө АКШдан кийинки 2-орунду ээлейт. Карапа ж-а фарфор-фаянс өндүрүшүнүн өлкөнүн экспорттук продукциясын­да үлүшү зор. Текстиль өнөр жайы ж-а кийим тигүү өндүрүшү боюнча ЕС өлкөлөрүндө 3-орунда турат. Булгаары-бут кийим өнөр жайы эзелтен эле экспорт­ко адистешкен тармак болуп саналат. Бут ки­йим чыгаруу боюнча (2005-жылы 126,7 млн жуп) Ев­ропада Италиядан кийинки 2-орунда. Тамак-аш ж-а тамеки өнөр жайы ЕСке кирген өлкөлөрүнүн ичи­нен Германия, Франция, Улуу Британия ж-а Италиядан кийинки 5-орунду ээлейт. Тамак-аш, шарап, угуту күчтүү спирт ичимдиктерин, эт ж-а сүт продукцияларын, май, мөмө-жемиш кон­серваларын, алкоголсуз ичимдиктерди ж. б. чы­гарат. Негизги экспорттук продукциялары: зай­тун майы, шарап, сүрсүтүлгөн эт, балык ж-а мөмө жемиш-жашылча консервалары. Шарап даярдоо боюнча Европада Италия, Франциядан кийинки 3-орунда. Испандардын чүйгүн эт азы­гы – хамонду чыгаруу боюнча дүйнөгө белгилүү. Тамеки чыгаруу боюнча дүйнөдө 10 ири өлкөнүн ичинде.
Өлкөнүн ИДПсиндеги айыл чарба өндүрүшүнүн (то­кой чарбасы, аңчылык, балык уулоо ж-а өстүрүү м-н кошо) үлүшү 3,1% (2006). Испания айыл чарба продукту­ларын өндүрүү боюнча Европа союзуна кирген өлкөлөрдүн ичинен Франция, Италия ж-а Гер­маниядан кийинки 4-орунда. Өлкө азык-түлүккө болгон муктаждыгын өзү камсыз кыла албаган­дыктан, дан, эт, сүт ж. б. азыктарды сырттан сатып алат. Үй-бүлөлүк чакан фермалар басым­дуу. Жер фондусунун (33,1млн га) 24,86 млн гасы айыл чарбага жарактуу жер, анын 65%и айдалат, 35%и шалбаа ж-а жайыт. Сугат жерлеринин аянты (4 млн га чамасында) боюнча Батыш Евро­пада алдыңкы орунда. Италиядай эле Испания да цитрус өсүмдүктөрүн, жемиш, жашылча, жүзүм,

Испания акчасы.

зайтун, ошондой эле дан эгиндерин өстүрүүгө адистеш­кен. Негизги айыл чарба өсүмдүктөрү: буудай (айдоо аянтынын 20%и), шалы, бадам, арпа, жүгөрү, тамеки, жашылча (эгин аянтынын 60%и), кар­төшкө ж. б. Зайтун майын өндүрүү боюнча дүйнөдө 1-, шарап чыгаруу боюнча Италия ж-а Франция­дан кийинки 3-орунду ээлейт. Ошондой эле апельсин (дүйнөлүк түшүмдүн 3%и), лимон (киши башы­на бөлүштүрүү боюнча дүйнөдө 1-орунда, 11 кг) ж-а лайма, мандарин, шабдалы, нектарин, өрүк, кайналы, гилас, киви, авокадо ж. б. өстүрүлөт. Жашылча өстүрүү боюнча да дүйнөдө алдыңкы орун­дардын бирин ээлейт. Томат, пияз, сарымсак, артишок (дүйнөдө Италиядан кийинки 2-орун­да), капуста, спаржа, калемпир, бадыраң, козу карын (Европада Нидерландиядан кийинки 2- орунда), баклажан ж. б. эгилет. Негизги техникалык өсүмдүктөрү: кант кызылча, күн карама, ошондой эле пахта, тамеки. 2005-жылы 5,9 млн бодо мал, 19,7 млн кой (Европада Улуу Британиядан кийинки 2- орунда), 2,5 млн эчки (Грекиядан кийинки 2- орунда), 22,8 млн чочко (Германиядан кийинки 2-орунда), 174,3 млн үй кушу (тоок, өрдөк, каз ж. б.) болгон. Токой аянты 13,9 млн га, анын негизги массивдери өлкөнүн түндүк ж-а түндүк-ба­тыш бөлүктөрүндө. Балык кармалат.
Тейлөө чөйрөсү – Испания экономикасынын башкы ж-а динамикалуу өнүгүп жаткан сектору; анда ИДПнин 67,2%и жаралат. Эң маанилүү сектор­лору: туризм ж-а ага байланыштуу мейманка­на бизнеси ж-а коомдук тамактануу, ошондой эле соо­да, ишкердик тейлөөлөр, билим берүү, саламат­тык сактоо. Рекреациялык тейлөө – Испаниянын эл аралык адистешкен маанилүү тармактарынын бири. Анда ИДПнин 12%и түзүлөт. Жыл сайын 50–60 млн турист келет. Испанияга келген чет өлкөлүк туристтерин саны боюнча дүйнөдө Франциядан кийинки 2-орунду ээлейт. Туризмден түшкөн киреше (38,5 млрд евро; дүйнөдө АКШдан ки­йинки 2-орунда) ага кеткен чыгымдан 3 эсе көп. Испаниянын негизги туристтик зоналары – Жер ор­толук деңиз аймагы (Каталония, Валенсия, Ан­далусия), Балеар ж-а Канария аралдары; бул аймактар Испанияга келген туристтердин 83%тен ашыгын ка­был алат.
Атомобиль жолунун жалпы узундугу 666,3 миң км, анын 12 миң кми жогорку ылдамдыкта жүрүүчү, көп тилкелүү автотрассалар (Европада Германия, Франциядан кийинки 3-орунда). Негизги авто­трассалары Мадридден Ла-Корунья, Ирун, Ла- Хункер, Валенсия, Севилья, Бадахос тарапка тарайт. Башка маанилүү автотрассалары: өл­көнүн түндүгүндө кеңдик багытта созулган Кан­табрия жолу – Ирун – Овьедо – Ла-Корунья – Туй; Жер ортолук деңиз жолу – Ла-Хункер – Малага; меридиандык жол – Хихон – Саламан­ка – Касерес – Кадис ж-а Миранда-де-Эбро – Витория – Сарагоса – Валенсия. Португалия м-н байланыштырган Севилья – Лисабон, Ла- Корунья – Лисабон жолдору иштейт. Темир жолунун узундугу 14,94 миң км, анын 1052 кми жогорку ыл­дамдыктагы жол. Жогорку ылдамдыктагы ири темир жол магистралдары арбын. Испанияда 157 аэропорт иштейт, анын 47си эл аралык аэропорт. Эл ара­лык ири аэропорттору – Мадрид, Барселона, Пальма, Малага, Лас-Пальмас, Аликанте шаарларында. Деңиз транспорту сырткы соода жүктөрүнүн негизги бөлүгүн ташыйт. Испания желеги м-н 167 де­ңиз соода кемеси (ар бири 1000 регистрдик брут­то тоннадан ашык) жүрөт. Ички суу жолунун узундугу 1000 кмдей, газ куурунуку 7,2 миң км, нефть куурунуку 730 км, нефть продукт куурунуку 3,5 км (2006). Метрополитен Мадрид, Барсело­на, Бильбао, Валенсия, Пальма, Севилья шаарларында иштейт.
Өлкөнүн экспорту м-н импортунда өнөр жай про­дукциялары басымдуулук кылат. Экспортко өнөр жай жабдуулары (траспорттуку кошо), азык­-түлүк, автомобиль куруу продукциялары, өнөр жай чала фабрикаттары, химия өнөр жай продукцияла­ры, керектөө товарлары чыгарылат. Экспорт­тук продукциянын дээрлик жарымынан көбү Ка­талония, Валенсия, Мурсия аймактарында өндүрүлөт. Сырттан машина куруу продукция-

Барселона порту.

лары, энергия алып жүргүчтөр (нефть, газ ж. б.), керектөө товарлары, тамак-аш, химия продук­циялары ж. б. сатылып алынат. Негизги сырт­кы соода шериктери: Франция, Германия, Ита­лия, Португалия, Улуу Британия, Нидерланд, Россия, ошондой эле АКШ, Кытай, Япония. Испания – эл аралык туризмдин ири борбору; 2004-жылы 53,6 млн чет өлкөлүк турист келген (дүйнөдө 2-орунда).

Маданияты. Испанияда 6–16 жаштагы балдарды оку­туу милдеттүү жана акысыз. Окуучулардын көп­чүлүгү менчик мектептерден билим алышат.

Өлкөдө 40тан ашык университет бар, анын ичинен эң ирилери Мадрид (1508-жыл) жана Барселона (1450), Сала­манка (XIII кылым) жана башка университеттери. Студенттердин 96%и мамлекеттик жогорку окуу жайларда билим алышат. Эң ири китепканасы – Мадриддеги Улуттук китепка­на. Испанияда күнүнө 3,3 млн нускада 120 гезит жа­рык көрүп турат. Анын ичинен айрыкча белгилүүлөрү:

Испаниядагы музей.

«Паис», «АВС», «Вангуардия», «Диарио – 16», «Мун­до» жана башкалар. Испанияда 90го чукул музей бар. 1818-жылы негизделген Мадриддеги Прадо музейинде XIX кылымдын орто ченине чейинки мезгилге таандык испан живописинин бай коллекциясы бар.
Испания жергесинде табият илимдери антикалык доордо пайда болгон. Ал кезде Испанияда Рим импе­риясынын кубаттуу провинцияларынан келген географ Помпоний Мелла, агроном жана ботаник Луций Колумелла өңдүү белгилүү илимпоздор эмгектенген. Испания аймагына варвар уруулар ба­сып кирип, вестготтордун алгачкы феодалдык мам­лекетинин орношу (V кылымдын ортосу – VIII кылымдын башы) илим менен маданияттын кедерин кетирген. Испанияда илим араб жеңип алууларынан кийин кай­ра жанданып, андагы араб илимпоздору дүйнө­лүк илимдин өнүгүшүнө кыйла салым кошкон. IX–X кылымдарда Кордова шаарындагы университет илимдин очогу болгон. X–XI кылымдарда араб илимпозу Маслама аль- Мадриленьо шакирттери менен арифметика, гео­метрия, астрономия боюнча эмгектерди басып чы­гарган. XII кылымда Севилья жана Толедо шаарларында илим очогуна айланган Толедодо котормочулар мек­теби калыптанып, аль-Фараби, Ибн Сина, Ибн Гебирол, ибн Эзр сыяктуу араб жана еврей чы­гаан илимпоздорунун эмгектерин Европага таа­ныштырган. XIII кылымдагы илимдин өнүгүшүнө Кас­тилия королу Альфонс Х Акылмандын кыйла салымы бар. Ал алхимиялык трактаттарга түшүндүр­мө жазган, анын башчылыгы менен түзүлгөн пла­неталар кыймылынын таблицасы Европада үч кылым бою мыкты таблица катары колдонул­ган. Арабдарды сүрүп чыгарып, испандардын колонияга ээ болушу Испанияда жаңы илим очокто­рунун – Лерида (1300), Уэска (1334), Вальядо­лид шаарларында университеттердин ачылышына түрткү берген. Испания өз алдынча мамлекет болуп бириккенге байланыштуу соода менен өнөр жайдын өнүгүшү кеме куруу, навигация, картография ишинин өсүшүнө жол ачып, деңиз саякатына жана географиялык ачылыш­тар жасоого өбөлгө түзгөн. XV кылымдын аягы Испанияда илим менен маданияттын гүлдөп турган мезгили бол­гон. 1492-жылы Колумб Американы ачкан; XV–XVI кылымдарда испан саякатчылары жана конкистадорлор Америка географиясын изилдешкен; Б. Лас Ка­сас, Ф. де Овьедо, Н. Монардес Американын зоо­логиясы, ботаникасы, географиясы боюнча баалуу маалыматтар берген; гуманист жана анатом М. Сервет кан айлануунун кичине тегерегин тап­кан. XVI кылымдын 2-жарымы – XVII кылымда инквизиция күч алып, Испаниянын саясаты менен экономикасын начарлаткан. Бул илимдин кыйрашына алып келген. XVIII кылымдын орто ченинен Испаниянын экономи­касы менен маданияты кайра жанданган. Өлкөдөн иезуиттерди кууп чыккандан кийин (1767) окуу жайларды чиркөөдөн жарым-жартылай бөлүүгө мүмкүндүк болгон; Латын Америкасына, Авст­ралияга, Филиппинге илимий экспедициялар уюш­турулган; ага-ини д’Элуяр вольфрамиттен воль­фрам бөлүп алган (1783); А. М. дель Рио Мекси­канын коргошун кенташтарынан ванадий тап­кан (1801). Механиканы жана жылуулукту изил­дөө турмуш муктаждыгына карата жүрүп, жаңы типтеги токуу станогу, суу сордурма буу насосу жана башкалар ойлоп чыгарылган. XIX кылымдын 20–30-жыл­дары Испанияда өнөр жайдын ыкчам өсүшү илимий изилдөө ишине көмөк берген. 1823-жылы жарандык инженерлер мектеби, Барселонада 1850-жылы индустрия мек­теби ачылган, ошол эле жылы Испаниянын геологиялык кар­тасын түзүү боюнча комиссия түзүлгөн. Бирок XIX кылымдын 2-жарымында испан илиминин деңгээ­ли Европадагы алдыңкы өлкөлөрдөн төмөн бой­дон калган. Ошол эле учурда испан биологиясы менен медицинасында да ийгиликтер байкалган (мисалы, улуу гистолог С. Рамон-и-Кахалдын эмге­ги Нобель сыйлыгына арзыган). XX кылымда өнөр жайдын өнү­гүшү, техникалык прогресс, жаңыдан башталган илимий революция артта калган Испанияда да илимий изилдөө ишин жак­шыртууга түрткү берген. 1900-жылы биология изилдөө институту, 1907-жылы илимий изилдөөлөрдү өркүндөтүү совети жана башкалар уюшулган. Экинчи дүйнөлүк со­гуштан кийин машина куруу, электр-техникалык жана электрондук өнөр жайдын ылдам өнүгүшүнө бай­ланыштуу илимий мекемелер көбөйгөн; магне­тизм, магнетохимия, спектроскопия, ядро фи­зикасы жана башка тармактар боюнча илимий изилдөө иштери өркүндөгөн. I–V кылымдарда испандардын философиялык окуусу рим фи­лософиясынын бир бөлүгүн түзгөн. Испания вестгот­тордун мамлекети болуп турганда (V–VIII кылымдар), фи­лософия теологияга көз каранды болгон. Араб­дардын бийлиги тушунда (VIII–XII кылымдар) арабдардын философиясы кең кулач жайып, антикалык философиялык ойдун испан маданиятына өтүшүнө чоң роль ойногон. X кылымда еврей философиясынын да очо­гуна айланган. XIX кылымдын 2-жарымында немис ойчулу К. Краузенин философиясы, неокантчы­лык, неогегелчилик, позитивизм, XIX кылымдын ая­гынан маркстык философия жайылган. XX кылымдын аягынан анализдик философия өнүгүүдө.
Испания адабияты испан тилинде жана баск, каталан сыяктуу майда элдердин тилинде өнүгүүдө. Ал орто кылымда фольклордун, антикалык жана араб маданиятынын таасиринде калыптанса, реконкис­та мезгилинде элдик лирика менен баатырдык эпос («Менин Сидим жөнүндө ыр», 1140-жылдар ченде жазылган), орто кылымда клерикалдык-рыцардык адабият негизги орунду ээлеп, роман жазуу өнүккөн. Кайра жаралуу доорунда (XV кылымдын аягы – XVI кылымдын башы) Ф. де Рохастын «Селестина» ро­ман-драмасы театрдын калыптанышына себеп болсо, М. Де Сервантестин «Дон Кихот» рома­ны дүйнөлүк адабияттын алтын казынасына кирип, ири чыгарма катары таанылган. XVI кылымда Лопе Ф. де Вега Карпьо, Лопе де Руэда жана башкалардын чыгарма­ларында ренессанстык драма калыптанган. XVII кылымда барокко адабияты, XVIII кылымда классикалык жана реалисттик багыт, XIX кылымда натурализм идеяла­ры өнүккөн. XX кылымда акын жана драматург Гар­сия Лорканын чыгармачылыгы көрүнүктүү орун ээлейт.
Өлкөдө 1939-жылы республикалык бийлик жеңилгенден ки­йин, испан адабиятынын кедери кетип, көп адабиятчы­лар чет өлкөгө кетүүгө аргасыз болгон. 1950–1960-жылдарда Пио Бароха (1872–1956) 1956-жылы Но­бель сыйлыгынын лауреаты болгон. Хуан Рамон Хи­менес (1881–1958) 1977-жылы ушул эле жогорку сыйлыкка татыган Висенте Алейксандре (1898–1984), 1980–2000-жылдарда К. Рохас, Х. Фер­нандес Сантос, М. Делибес, Х. Хименес Лосано жана башкалардын чыгармалары белгилүү.
Испания аймагында аскага оюп түшүрүлгөн байыр­кы эстеликтер палеолит дооруна таандык. Испанияда ошондой эле Рим баскынчылары менен вестготтор тушундагы архитектура, зер өнөр чыгармалары сактал­ган.

Ла-Кока сепили.

Мадриддеги мурунку падыша ак сарайы.

Арабдардын маданияты испан архитектурасына чоң таасирин тийгизип, бир топ ажайып архитектуралык имараттар курулган, алсак, Кордова шаарындагы мечит (VIII кылым), Гранададагы Альгамбра сарайы (XIII–XV кылымдар) жана башкалар. Реконкиста учурунда архитектура жана көркөм сүрөт өнөрү өз алдынча калыптана баш­таган. XIV–XV кылымдарда Испания готикасынан мавритан арх­итектурасынын таасири көбүрөөк байкалат. XVI кылымда италян искусствонун таасири астында маньеризм мектеби калыптанып, айкелчи Алонсо Бер­ругете (1490–1561), живописчилер Луис де Мо­ралес (1510–1586), Эль Греко (1541–1614) жана башкалар анын көрүнүктүү өкүлдөрүнөн болгон. Көркөм сүрөт өнөрү XVII кылымда жогору өнүгүп, Хусепе де Ри­бера (1591–1652), Бартоломе Эстебан Мурильо (1618–1682), Франсиско Сурбаран (1598–1664), Дьего де Сильва Веласкес сыяктуу белгилүү сү­рөтчүлөрдүн чыгармалары жаралган. XVIII–XIX кылымдар­дагы Испания искусствосунун өрүш алышы Ф. Гойянын чыгармачылыгы менен байланыштуу. XX кылымдын биринчи жарымында испан искусствосунун салттары кай­радан жанданат.

Балеар аралдарындагы Альмудайна сепили.

Бул мезгилде дүйнөлүк искусст­вого «модерн генийи» деп аташкан архитектор Анто­нио Гауди, жиповисте сюрреализмдин көрүнүктүү өкүлү Сальвадор Дали (1904–89), кубист Хуан Грис (1887–1927), абстракционист Хуан Миро (1893–1983) жана Пабло Пикассо жаңы багыттар менен киришкен. Испания музыкалык маданиятынын гүлдөп өскөн учуру XVI кылым­га таандык. Бул мезгилде Кристобаль де Мора­лес (1500–53), Томас Луис де Виктория (1548– 1611), ошондой эле Антонио де Кабесон (1510–1566) сыяк­туу компзиторлор клавесин жана орган үчүн музыка жаратышкан. XIX кылымда улуттук музыканын жа­ралуусуна испан композитордук мектебин не­гиздеген Фелипе Педрель (1841–1922) зор салым кошкон.XX кылымдын башында Энрике Гранадос (1867–1916), Исаак Альбенис (1860–1909), Ма­нуэль де Фалья (1876–1946) жана башка компиторлор ис­пан музыкасын Европага тааныткан чыгарма­ларды жаратышкан. Дүйнөгө таанымал Пласи­до Доминго, Хосе Каррерас жана Монтсеррат Ка­балье сыяктуу опера ырчылары тарбияланып чыгышкан.
Испания эллинизм доорунда эле бий өнөрү менен бел­гилүү болгон. Байыркы Римде Кадис бийчиле­ри атак алган. Исреска, сарсуэла (XVII кылымдан), то­надиль (XVIII кылымдын 2-жарымынан) жана башка бийлер кеңири таралган. XVIII кылымда болеро, XIX кылымда танго бийлери пайда болгон. Алардын ар бири өзүнүн гана музыкалык аспаптары [гитара, мандолина, кас­таньета, тамбурин, флейта, чоор (свирель) жана башкалар] менен коштолгон. 1978-жылы Мадридде Испания улуттук балети, 1979-жылы классикалык балет негиздел­ген; Мадриддеги опера театрында белгилүү ба­лет труппасы, ошондой эле бий коллективдери иштейт. Испанияда театр өнөрү да өнүккөн. Орто кылымдарда диний жана калк театрлары айкалыш өнүккөн, XVI кылымдан профессионал труппалар жана калк театрлары (корраль) ачылган. Агартуу доорун­да испан маданияты француздардын таасиринде бол­гон. Испанияда азыр көптөгөн драма, ошондой эле опера театрлары иштейт.
Испанияда биринчи көркөм тасма («Ферманын мак­танчаактары паркта», режиссёру Ф. Хелеберт) 1905-жылы коюлган. Эң белгилүү испан кинорежиссёрло­рунун бири – Луис Бюнюэль (1900–1983) 1928-жылы Сальвадор Дали менен бирге сюрреалисттик «Ан­далусия ити» аттуу тасма тарткан. Ал жаран­дык согуштан кийин Испанияны таштап кетүүгө ар­гасыз болуп, Мехикодо жашап, «Талкалоочу периште» (1962), «Күндүзгү сулуу «(1967) жана башка бир нече кино тасма жараткан. Франколук ре­жимдин тушунда чет элге да таанымал болгон

Фанданго бийи.

Карлос Саура, Педро Альмодовар жана Фернандо Труэва сыяктуу кинорежиссёрлор чыккан. XX кылымдын аягы – XXI кылымдын баш ченинде демок­ратиянын шарапаты кино жанрына да тийген. Бул мезгилде улуттук кинодо классикалык чы­гармаларды тартуу менен катар (Л. Г. Берланга, Х. А. Бардем жана башкалар) жаңы жанрдагы, алсак, пси­хологиялык, эротикалык кинолор да (Гутьеррес Ара­гон, Х. Медем, А. Аменабар жана башкалар) жаралган. Ф. Рей, Ф. Рабаль, А. Бандерас, В. А. Абреиль, П. Крус, К. Бардем жана башка киноактёрлору бел­гилүү.

Ад.: Гарсиа Х. Испания ХХ в. М., 1967; Испания 1918–1972. Исторический очерк. М., 1975; Совре­менная Испания. М., 1983; Лагутина Е. И., Лачинин­ский В. А. Страны Пиренейского полуострова. Л., 1984; Каптерева Т. П. Искусство Испании. М., 1989; Испания и Португалия. М., 1989; Испания. М., 1993; Буторина О. В. Испания: стратегия экономического подъёма. М., 1995; Киселев А. В. Испания. География, История. СПб, 2001; Лопатникова Д. Л. Испания. М., 2001; Испанская эстетика. Ренесанс. Барокко. Просвещение. М., 1977; Каптер Т. Т. Испания. Исто­рия искусства. М., 2003; Турицын В. Н. Кино Испании. М., 1990.

А. Молдомусаева, Ө. Бараталиев, А. Кубатова.