ИНЖЕКЦИЯ

ИНЖЕ́КЦИЯ (лат. injectio – ыргытуу) – 1) з а ­р я д д а л г а н б ө л ү к ч ө л ө р д ү кыймы­лын тездетүү же топтоо үчүн аларды ылдамдат­кычка киргизүү процесси. Сызыктуу ылдамдат­кычтагы бөлүкчөлөрдүн инжекциясы (ошондой эле кийин ылдамдаткычтан чыгуу да) анчалык техникалык кы­йынчылыкты туудурбайт ж-а киргизилген за­ряд тобунун параметри м-н ылдамдаткычтын параметринин дал келиши гана талап кылы­нат; 2) з а р я д т а ш у у ч у н у н сырткы электр талаасынын таасири астында жогорку концентрациялуу облустан ток алып жүргүчтүн та­шуусунун натыйжасында жарым өткөргүчтө заряд ташыгычтын концентрациясынын көбөйүшү. Жарым өткөргүчкө ашыкча заряд металл же башка жарым өткөргүчтөн электр тогу өткөн учурда агып кирет. Заряд ташуучунун инжекциясы мо­нополярдык ж-а биполярдык болуп эки түргө бөлүнөт. Заряд ташуучунун монополярдык инжекциясында жарым өткөргүчкө тиймектин бири (инжекциялоочу тиймек) аркылуу бир белгидеги гана заряд ташылат. Ал эми экинчи тиймек (жарым өткөргүчтө ток чынжырын түзүүдө колдонулат) аркылуу жарым өткөргүчкө карама-каршы бел­гидеги заряд өтпөйт (инжекциялабоочу тиймек). Заряд ташуучунун биполярдык инжекциясында жарым өткөр­гүчкө тиймектер аркылуу бир мезгилде карама­ каршы белгидеги электроддор бири бирин көздөй агып кирет. Ошентип алар бири бирин нейт­ралдап ж-а ошол эле кристаллдагы монополяр­дык инжекцияда ток көп болот.