ИЙРИ СЫЗЫКТУУ ИНТЕГРАЛ: нускалардын айырмасы

Кыргыз Энциклопедия жана Терминология Борбору дан
Навигацияга өтүү Издөөгө өтүү
vol3>KadyrM
No edit summary
 
No edit summary
 
(One intermediate revision by one other user not shown)
1 сап: 1 сап:
<b type='title'>ИЙРИ СЫЗЫКТУУ ИНТЕГРА&#769;Л</b> – тегиздиктеги же мейкиндиктеги кандайдыр бир ийри сызык&shy;ты бойлото берилген функциядан алынган ин&shy;теграл. <i>R<sup>n</sup><sup></i> </sup>өлчөмдүү евклид мейкиндигинде γ = {<i>х = х (s</i>), 0 ≤ <i>s ≤ S}, х = (х</i><sub>1</sub>, ..., <i>х<sub>n</i></sub>) түздөлүү&shy;чү ийри сызыгы берилген, мында s – жаанын
<b type='title'>ИЙРИ СЫЗЫКТУУ ИНТЕГРА&#769;Л</b> – тегиздиктеги же мейкиндиктеги кандайдыр бир ийри сызык&shy;ты бойлото берилген функциядан алынган ин&shy;теграл. <i>R<sup>n</sup></i> өлчөмдүү евклид мейкиндигинде γ = {<i>х = х (s</i>), 0 ≤ <i>s ≤ S}, х = (х</i><sub>1</sub>, ..., <i>х<sub>n</i>) түздөлүү&shy;чү ийри сызыгы берилген, мында s – жаанын
узундугу ж-а <i>g</i> – ийри сызыгында <i>F = F[х(s</i>)] бе&shy;рилген функция. Анда И. с. и. ∫ <sub>γ </sub><i>F(х)ds</i> түрүн&shy;дө белгиленип, ∫<sub>γ </sub><i>F(x)ds</i> = ∫<sub>0 </sub><i>F(x(s))ds</i>
узундугу ж-а <i>g</i> – ийри сызыгында <i>F = F[х(s</i>)] бе&shy;рилген функция. Анда ийри сызыктуу интеграл ∫ <sub>γ </sub><i>F(х)ds</i> түрүн&shy;дө белгиленип, ∫<sub>γ </sub><i>F(x)ds</i> = ∫<sub>0 </sub><i>F(x(s))ds</i> барабар&shy; зордук) жалпы аталышы. Айлананын ийри сызыктуу интегралдыгы м-н аныкталат. Бул 1-түрдөгү ийри сызыктуу интеграл же жаанын узундугу б-ча ийри сызыктуу интеграл деп аталат ж-а тиешелүү интегралдык суммалардын предели болуп эсептелет. 1-түрдөгү ийри сызыктуу интеграл, мисалы, өзгөрмө тыгыздыктагы ийри сызыктын массасын эсеп&shy;төөдө колдонулат. Эгер түздөлүүчү ийри сызык <i>g</i> параметрдик түрдө <i>x = x(t</i>) = [ϕ<sub>1</sub>(<i>t</i>), ..., ϕ<sub><i>n(</sub>t)],
барабар&shy;зордук) жалпы аталышы. Айлананын И-и
a≤t≤b</i> ж-а <i>F = F[x(t</i>)] функциясы берилсе, анда ∫<sub>γ </sub><i>F ( x)dx<sub>k ,</sub>k</i> = 1, 2, ..., интегралы ∫<sub>γ </sub><i>F ( x)dx<sub>k =</sub> <sub>= ∫</sub><sub>a </sub>F[x(t)]d</i>ϕ<i>k (t</i>)
дыгы м-н аныкталат. Бул 1-түрдөгү И. с. и. же жаанын узундугу б-ча И. с. и. деп аталат ж-а тиешелүү интегралдык суммалардын предели болуп эсептелет. 1-түрдөгү И. с. и., мис., өзгөрмө тыгыздыктагы ийри сызыктын массасын эсеп&shy;төөдө колдонулат. Эгер түздөлүүчү ийри сызык <i>g</i> параметрдик түрдө <i>x = x(t</i>) = [ϕ<sub>1</sub>(<i>t</i>), ..., ϕ<sub><i>n(</sub>t)],
барабардыгы м-н аныкталат (оңдо Стилтьес интегралы). Бул 2-түрдөгү ийри сызыктуу интеграл же (<i>х<sub>к</i>) координатасы боюнча алынган ийри сызыктуу интеграл деп аталат. Ал күч талаасынын жумушун эсептөөдө колдонулат. Ийри сызыктуу интеграл жалпы <i>интеграл</i> касиет&shy;терине ээ. Ийри сызыктуу интеграл м-н башка интегралдардын байланышы Грин формуласы ж-а Стокс форму&shy;ласы м-н аныкталат. Ийри сызыктуу интегралдын жардамы м-н тегиздиктеги фигуралардын аянтын эсептөөгө болот. Ийри сызыктуу интеграл вектордук талаа теориясында, ошондой эле, механика, физика ж-а техникада кеңи&shy;ри колдонулат. ийри сызыктуу интегралды алгач франциялык математик А. Клеро (1743), жалпы түрүн франциялык математик О. Коши (1825) киргизген.
a≤t≤b</i> ж-а <i>F = F[x(t</i>)] функциясы берилсе, анда
∫<sub>γ </sub><i>F ( x)dx<sub>k ,</sub>k</i> = 1, 2, ..., интегралы ∫<sub>γ </sub><i>F ( x)dx<sub>k =</sub>
<sub>= ∫</sub><sub>a </sub>F[x(t)]d</i>ϕ<i>k
(t</i>)
барабардыгы м-н аныкталат
(оңдо Стилтьес интегралы). Бул 2-түрдөгү И. с. и.
же (<i>х<sub>к</i></sub>) координатасы б-ча алынган И. с. и. деп аталат. Ал күч талаасынын жумушун эсептөөдө колдонулат. И. с. и. жалпы <i>интеграл</i> касиет&shy;терине ээ. И. с. и. м-н башка интегралдардын байланышы Грин формуласы ж-а Стокс форму&shy;ласы м-н аныкталат. И. с. и-дын жардамы м-н тегиздиктеги фигуралардын аянтын эсептөөгө болот. И. с. и. вектордук талаа теориясында, о. эле, механика, физика ж-а техникада кеңи&shy;ри колдонулат. И. с. и-ды алгач фр. математик А. Клеро (1743), жалпы түрүн фр. математик О. Коши (1825) киргизген.




Ад.: <i>Ильин В. А., Позняк Э. Г.</i> Основы математи&shy;ческого анализа. М., 1980; <i>Усубакунов Р.</i> Математи&shy;калык анализ. Ф., 1981.
Ад.: <i>Ильин В. А., Позняк Э. Г.</i> Основы математи&shy;ческого анализа. М., 1980; <i>Усубакунов Р.</i> Математи&shy;калык анализ. Ф., 1981.
[[Категория:3-том, 449-543 бб]]
[[Категория:3-том, 449-543 бб]]

09:53, 15 Август (Баш оона) 2025 -га соңку нускасы

ИЙРИ СЫЗЫКТУУ ИНТЕГРА́Л – тегиздиктеги же мейкиндиктеги кандайдыр бир ийри сызык­ты бойлото берилген функциядан алынган ин­теграл. Rn өлчөмдүү евклид мейкиндигинде γ = {х = х (s), 0 ≤ s ≤ S}, х = (х1, ..., хn) түздөлүү­чү ийри сызыгы берилген, мында s – жаанын узундугу ж-а g – ийри сызыгында F = F[х(s)] бе­рилген функция. Анда ийри сызыктуу интеграл ∫ γ F(х)ds түрүн­дө белгиленип, ∫γ F(x)ds = ∫0 F(x(s))ds барабар­ зордук) жалпы аталышы. Айлананын ийри сызыктуу интегралдыгы м-н аныкталат. Бул 1-түрдөгү ийри сызыктуу интеграл же жаанын узундугу б-ча ийри сызыктуу интеграл деп аталат ж-а тиешелүү интегралдык суммалардын предели болуп эсептелет. 1-түрдөгү ийри сызыктуу интеграл, мисалы, өзгөрмө тыгыздыктагы ийри сызыктын массасын эсеп­төөдө колдонулат. Эгер түздөлүүчү ийри сызык g параметрдик түрдө x = x(t) = [ϕ1(t), ..., ϕn(t)], a≤t≤b ж-а F = F[x(t)] функциясы берилсе, анда ∫γ F ( x)dxk ,k = 1, 2, ..., интегралы ∫γ F ( x)dxk = = ∫a F[x(t)]dϕk (t) барабардыгы м-н аныкталат (оңдо Стилтьес интегралы). Бул 2-түрдөгү ийри сызыктуу интеграл же (хк) координатасы боюнча алынган ийри сызыктуу интеграл деп аталат. Ал күч талаасынын жумушун эсептөөдө колдонулат. Ийри сызыктуу интеграл жалпы интеграл касиет­терине ээ. Ийри сызыктуу интеграл м-н башка интегралдардын байланышы Грин формуласы ж-а Стокс форму­ласы м-н аныкталат. Ийри сызыктуу интегралдын жардамы м-н тегиздиктеги фигуралардын аянтын эсептөөгө болот. Ийри сызыктуу интеграл вектордук талаа теориясында, ошондой эле, механика, физика ж-а техникада кеңи­ри колдонулат. ийри сызыктуу интегралды алгач франциялык математик А. Клеро (1743), жалпы түрүн франциялык математик О. Коши (1825) киргизген.


Ад.: Ильин В. А., Позняк Э. Г. Основы математи­ческого анализа. М., 1980; Усубакунов Р. Математи­калык анализ. Ф., 1981.