КАРАСАЕВ: нускалардын айырмасы
мNo edit summary |
No edit summary |
||
| 1 сап: | 1 сап: | ||
<b type='title'>КАРАСАЕВ</b> Хусеин (5. 1. 1901, Ысык-Көл облусу, | <b type='title'>КАРАСАЕВ</b> '''Хусеин''' (5. 1. 1901, Ысык-Көл облусу, Түп району, Кең-Суу айылы – 31. 1. 1998, Кара­кол) – тилчи-лексикограф, алгачкы агартуучу­лардын жана Кыргызстанда сөздүк түзүүгө негиз салуу­чуларынын бири, педагог, котормочу, публицист, профессор (1966), КР УИАнын ардактуу академиги (1992), КРдин К. Тыныстанов атындагы илим жана техника жаатын­дагы мамлекеттик сыйлыгынын лауреаты (1993). Караколдогу орус­-тузем мектебинен билим алган (1914–16). 1923-жылы | ||
Түп району, Кең-Суу айылы – 31. 1. 1998, Кара­кол) – тилчи-лексикограф, алгачкы агартуучу­лардын жана Кыргызстанда сөздүк түзүүгө негиз салуу­чуларынын бири, педагог, котормочу, публицист, профессор (1966), КР УИАнын ардактуу академиги (1992), КРдин К. Тыныстанов атындагы илим жана техника жаатын­дагы мамлекеттик сыйлыгынын лауреаты (1993). Караколдогу орус­-тузем мектебинен билим | |||
алган (1914–16). 1923-жылы | |||
[[File:КАРАСАЕВ34.png | thumb | none]] | [[File:КАРАСАЕВ34.png | thumb | none]] | ||
Ташкенттеги Кыргыз-казак агартуу институтунда окуп жүр­гөндө И. Арабаев, К. Тыныстанов менен бирге кыр­гыздын алгачкы гезити «Эркин-Тоону» чыга­рууга (1924) катышкан. Ленин | Ташкенттеги Кыргыз-казак агартуу институтунда окуп жүр­гөндө И. Арабаев, К. Тыныстанов менен бирге кыр­гыздын алгачкы гезити «Эркин-Тоону» чыга­рууга (1924) катышкан. Ленин атындагы Орто Азия мамлекеттик университетинин жумушчу факультетинде кыргыз тили мугалими (1925–26), Ленинграддагы А. Енукид­зе атындагы Чыгыш институтун бүтүрүп (1931), ошол институтта, кийин Москвадагы М. Ломоносов атындагы университетинин чыгыш факультетинде кыргыз жана түрк тил­дери мугалими (1949–50), Кыргыз маданий ку­рулуш илим изилдөө институтунда, тил, адабият жана та­рых илим изилдөө институтунда улук илимий кызматкер (1931–40; 1941–55), СССР ЭКСте редактор (1940–41), КМУда (азыр КУУ) окутуучу (1951–74) болуп эм­гектенген. 1924-жылы араб графикасынын неги­зинде кыргыз алфавитин түзүүгө катышкан. Ал эми 1927-жылы К. Тыныстанов менен бирге латын тамгасынын негизиндеги жаңы алфавиттин дол­боорун түзүп, Самарканддагы кеңешмеге катыш­кан. Натыйжада, «Сабат ачкыч» алиппени (1927), И. Арабаев менен бирдикте жаңы латын алфавитинин негизинде «Жаңылык» аттуу окуу китебин жазып, 1928-жылы басмадан чыгарган. Бул алиппе китеби кыргыз эли латын тамга­сын кабыл алган кезде, жаңы тамга менен бирин­чи басылып чыккан эң мыкты окуу куралы бо­луп, сабатсыздыкты жоюуга зор кызмат кыл­ган. Анын лексикографиялык багыттагы изилдөөлөрү үч аспектиге бөлүнөт: 1) орфографиялык сөздүктөр; 2) кош тилдүү котормо сөздүктөр; 3) лингвисти­калык-этимологиялык сөздүктөр. Ал Тыныстанов менен бирге тил терминдеринин cөздүгүн, алгачкы «Орусча-кыргызча сөздүктү» (1938, И. Батманов | ||
мугалими (1925–26), Ленинграддагы А. Енукид­зе атындагы Чыгыш институтун бүтүрүп (1931), ошол институтта, кийин Москвадагы М. Ломоносов атындагы университетинин | менен бирге), «Орусча-кыргызча сөздүктү» (1944, К. Юдахин, Ж. Шүкүров менен бирге) түзгөн. 1956-ж. Ю. Яншансин менен «Орфографиялык сөз­дүктү» түзүп, кийин бул сөздүктү өзү толуктап, 60 миң сөздөн турган «Кыргыз тилинин орфо­графиялык сөздүгүн» (1966), кийин 1970–80-жылдарда «Түгөйлүү сөздөр» (1971), эки томдон турган «Накыл сөздөр» (1982; 1987), «Өздөштүрүлгөн сөздөр» (1989), «Камус наме» (1992) аттуу сөздүк­ китептерди чыгарган. «Манас», «Семетей» эпос­торун кагаз бетине түшүрүүгө да салым кошкон. Эмгек Кызыл Туу ордени жана медаль менен сый­ланган. Каракол шаарында эстелиги коюлуп, К. Тыныстанов атындагы Ысык-Көл мамлекеттик университетинде му­зейи ачылган жана БГУга ысмы берилген (1993). | ||
үч аспектиге бөлүнөт: 1) орфографиялык сөздүктөр; | |||
2) кош тилдүү котормо сөздүктөр; 3) лингвисти­калык-этимологиялык сөздүктөр. Ал Тыныстанов менен бирге тил терминдеринин cөздүгүн, алгачкы | |||
«Орусча-кыргызча сөздүктү» (1938, И. Батманов | |||
менен бирге), «Орусча-кыргызча сөздүктү» (1944, К. Юдахин, Ж. Шүкүров менен бирге) түзгөн. 1956-ж. Ю. Яншансин менен «Орфографиялык сөз­дүктү» түзүп, кийин бул сөздүктү өзү толуктап, 60 миң сөздөн турган «Кыргыз тилинин орфо­графиялык сөздүгүн» (1966), кийин 1970–80- | |||
«Түгөйлүү сөздөр» (1971), эки томдон турган | |||
«Накыл сөздөр» (1982; 1987), «Өздөштүрүлгөн сөздөр» (1989), «Камус наме» (1992) аттуу сөздүк­китептерди чыгарган. «Манас», «Семетей» эпос­торун кагаз бетине түшүрүүгө да салым кошкон. Эмгек Кызыл Туу ордени жана | |||
[[Категория:4-том, 101-153 бб]] | [[Категория:4-том, 101-153 бб]] | ||
09:27, 26 Ноябрь (Жетинин айы) 2025 -га соңку нускасы
КАРАСАЕВ Хусеин (5. 1. 1901, Ысык-Көл облусу, Түп району, Кең-Суу айылы – 31. 1. 1998, Каракол) – тилчи-лексикограф, алгачкы агартуучулардын жана Кыргызстанда сөздүк түзүүгө негиз салуучуларынын бири, педагог, котормочу, публицист, профессор (1966), КР УИАнын ардактуу академиги (1992), КРдин К. Тыныстанов атындагы илим жана техника жаатындагы мамлекеттик сыйлыгынын лауреаты (1993). Караколдогу орус-тузем мектебинен билим алган (1914–16). 1923-жылы

Ташкенттеги Кыргыз-казак агартуу институтунда окуп жүргөндө И. Арабаев, К. Тыныстанов менен бирге кыргыздын алгачкы гезити «Эркин-Тоону» чыгарууга (1924) катышкан. Ленин атындагы Орто Азия мамлекеттик университетинин жумушчу факультетинде кыргыз тили мугалими (1925–26), Ленинграддагы А. Енукидзе атындагы Чыгыш институтун бүтүрүп (1931), ошол институтта, кийин Москвадагы М. Ломоносов атындагы университетинин чыгыш факультетинде кыргыз жана түрк тилдери мугалими (1949–50), Кыргыз маданий курулуш илим изилдөө институтунда, тил, адабият жана тарых илим изилдөө институтунда улук илимий кызматкер (1931–40; 1941–55), СССР ЭКСте редактор (1940–41), КМУда (азыр КУУ) окутуучу (1951–74) болуп эмгектенген. 1924-жылы араб графикасынын негизинде кыргыз алфавитин түзүүгө катышкан. Ал эми 1927-жылы К. Тыныстанов менен бирге латын тамгасынын негизиндеги жаңы алфавиттин долбоорун түзүп, Самарканддагы кеңешмеге катышкан. Натыйжада, «Сабат ачкыч» алиппени (1927), И. Арабаев менен бирдикте жаңы латын алфавитинин негизинде «Жаңылык» аттуу окуу китебин жазып, 1928-жылы басмадан чыгарган. Бул алиппе китеби кыргыз эли латын тамгасын кабыл алган кезде, жаңы тамга менен биринчи басылып чыккан эң мыкты окуу куралы болуп, сабатсыздыкты жоюуга зор кызмат кылган. Анын лексикографиялык багыттагы изилдөөлөрү үч аспектиге бөлүнөт: 1) орфографиялык сөздүктөр; 2) кош тилдүү котормо сөздүктөр; 3) лингвистикалык-этимологиялык сөздүктөр. Ал Тыныстанов менен бирге тил терминдеринин cөздүгүн, алгачкы «Орусча-кыргызча сөздүктү» (1938, И. Батманов менен бирге), «Орусча-кыргызча сөздүктү» (1944, К. Юдахин, Ж. Шүкүров менен бирге) түзгөн. 1956-ж. Ю. Яншансин менен «Орфографиялык сөздүктү» түзүп, кийин бул сөздүктү өзү толуктап, 60 миң сөздөн турган «Кыргыз тилинин орфографиялык сөздүгүн» (1966), кийин 1970–80-жылдарда «Түгөйлүү сөздөр» (1971), эки томдон турган «Накыл сөздөр» (1982; 1987), «Өздөштүрүлгөн сөздөр» (1989), «Камус наме» (1992) аттуу сөздүк китептерди чыгарган. «Манас», «Семетей» эпосторун кагаз бетине түшүрүүгө да салым кошкон. Эмгек Кызыл Туу ордени жана медаль менен сыйланган. Каракол шаарында эстелиги коюлуп, К. Тыныстанов атындагы Ысык-Көл мамлекеттик университетинде музейи ачылган жана БГУга ысмы берилген (1993).